‏آیا سگِ زرد⁩، برادرِ شُغال است؟!: مصطفی فقیهی

.

برخلافِ تصورِ رایج، «سگِ زرد» برادرِ «شُغال» نیست؛ اگرچه هر دو در شُمارِ حیوانات هستند، اما درنده‌خویی و فرصت‌طلبیِ ذاتیِ شُغال کجا و سگِ زردِ برآمده از جفت‌گیری «سگ-شُغال» کجا؟!

‏چندان‌که «اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت»، «سگِ زرد» را -برخلافِ دیگر شُغال‌های سگ‌سان- به‌عنوان موجودی با «کمترین نگرانی» طبقه‌بندی کرده است.

‏در واقع، سگِ زرد صرفاً «خویشاوندِ شُغال» است؛ هر چند، خویشاوندی و شباهت‌های ذاتی و ظاهری، در میان‌مدت و گذرِ نسل‌ها، کم و کم‌تر و در دراز مدت، عملاً ناپدید می‌شود.

‏هشدار آن ضرب‌المثل معروف اما، در پی آن است که در تشخیص «سگِ زردِ کم‌آزار» از «شُغال‌ِ خطرناک و پُرآزار»، دچار خطای شناسایی و راه‌بردی نشویم؛ چرا که شُغالِ مورد نظرِ این داستان، اساساً نه «سگِ زرد» بوده و نه حتی «برادرِ شُغال»؛ بلکه دقیقاً خود «شُغال» بوده، آن‌هم شُغالِ رِندی که با فهم درست از اعتماد نسبی آدمیان به «سگ زرد»، به «معدنِ گوگرد» رفته و بر تن و صورت خود، رنگ «زرد» پاشیده است.

‏ضرب‌المثل پُراستفاده‌ی فارسی می‌گوید، باید نسبت به «سگِ زرد»، محتاط بود؛ اما در برابرِ شُغالی که خود را جای «سگِ زرد» جا زده، لازم است کاملاً نگران و تمام قد «محتاط» بود.

‏هر چند، جنگل است و هزار گوشه‌اش، خطرناک و مخوف ؛ اما انسان برای حفظ جان و از ترسِ «شغال» و حیوانات درنده‌تری چون «بَبر» و «گُراز» و «خِرس»، راهی ندارد که به «کم‌خطرترین موجوداتِ جنگلی» پناه ببرد؛ و عجیب نیست حتی در سیاهیِ شبِ جنگل، به خانه‌ی «سگ زرد» رفته و شانس خود را برای یک هم‌زیستیِ مسالمت‌آمیزِ احتمالی، امتحان کند.

@AftabkaranAzadi
کانال را با دیگران به اشتراک بگذارید.