با «دروغ‌درمانی» نمی‌شود کشوری را نجات داد :علی حق‌گو

چقدر دیگر باید با دروغ، صبر، و وعده‌های پوچ، مردم را سرگرم کرد؟
تا کی قرار است فقر سیاسی، اقتصادی و اجتماعی را با حرف درمان کرد؟
مردم خسته‌اند. زخم‌خورده‌اند. دیگر نه توان ایستادن مانده، نه امیدی به اصلاح از درون این ساختار معیوب

سال‌هاست که مردم در برابر سختی‌ها سکوت کرده‌اند:
گرانی، بی‌ارزشی پول، قطعی آب و برق، بیکاری، فساد، دروغ، سرکوب…
اما صبر هم حدی دارد. این مردم، دیگر همان مردم دیروز نیستند.
نسلی تازه، با چشم‌های باز و زبان‌های بازتر، در حال برخاستن است.

حاکمیت اما هنوز خود را به ندیدن زده. گوش‌ها بسته، دهان‌ها پر از شعار.
حکومتی که به جای شنیدن صدای مردم، فقط به فکر بقای خودش است؛
با نمایندگانی که با نظارت استصوابی و رای ۵ درصدی وارد مجلس می‌شوند،
و حق مردم را نمایندگی نمی‌کنند؛
بلکه مطیع‌اند، بی‌کفایت، و در خدمت منافع گروهی خاص.

تندروهایی که هر روز نسخه‌های تازه‌ای برای نابودی کشور می‌پیچند،
با سیاست‌هایی که جز انزوا، خشم و فشار بیشتر برای مردم، نتیجه‌ای ندارد.
تا جایی پیش رفته‌اند که یک روحانی در رسانه ، از کشتار نیمی از جمعیت جهان هم ابایی ندارد!

دولت باید صدای مردم باشد، نه دیوار بلندی در برابر آن‌ها.
اما حالا، در کشوری که پایتختش بی‌آب مانده و استاندارش پیشنهاد کوچ به شهرستان‌ها می‌دهد،
مردم خودشان باید خبرنگار خودشان باشند.
خودشان فریاد بزنند، چون دیگر کسی در بالا حاضر به شنیدن نیست.

درحالی‌که با سر به سمت بن‌بست می‌رویم، هنوز مشغول «دروغ‌درمانی»ایم.
پزشکیان می‌گوید: “من وارث مشکلات هستم.”
اما ما می‌گوییم: ملت وارث فاجعه‌ای‌ست که دیگر تاب تکرارش را ندارد.

درست زمانی که دنیا در حال پیشرفت است،
در این‌جا نمایندگان مشغول تصویب قوانینی هستند که آزادی را دفن می‌کنند.
مردم را از بیان حقیقت می‌ترسانند، تا فردا اگر کسی اعتراض کرد،
به جرم «انتشار محتوای خلاف واقع» او را ساکت کنند.

نه آقایان!
این مردم دیگر آن مردم دهه‌های پیش نیستند.
نسل جدید آمده تا واقعیت را فریاد بزند، نه اینکه از بیان واقعیت بترسد.
ما قرار نیست همراه آمریکا و اسرائیل شویم؛
ما فقط دیگر حاضر نیستیم همراه شما سقوط کنیم.

✅ جمله آخر:

نسل جدید، بیدار است. آماده تغییر است. و این بار عقب نخواهد نشست

@AftabkaranAzadi
کانال را با دیگران به اشتراک بگذارید.