
۱۴ زندانی سیاسی در بیانیهای درباره انتقال خشونتآمیز شماری از زندانیان به اوین، با اشاره به انکار ضرب و شتم از سوی مقامهای جمهوری اسلامی، خطاب به آنان نوشتند چرا دروغی میگویید که بهسادگی افشا میشود؟
این زندانیان یکشنبه ۱۹ مرداد روایت خود را از ضرب و شتم زندانیان سیاسی در روند انتقال از زندان تهران بزرگ به اوین در سحرگاه ۱۷ مرداد منتشر کردند و اطلاعیه قوه قضاییه جمهوری اسلامی در رد این خشونت را «دروغ آشکار» خواندند.
در این بیانیه خطاب به مقامهای جمهوری اسلامی آمده است: «شما که میدانستید اعمال خشونت آن هم علیه زندانیان سیاسی با محکومیت شدید عموم ایرانیان مواجه میشود، چرا آن را مرتکب شدید که بعد بخواهید با دروغ منکرش شوید؟»
آنها افزودند اگر ضرب و شتم زندانیان به دستور مقامات عالی حکومت انجام نگرفته است، چرا قوه قضاییه «اطلاعیه دروغ» صادر میکند و چرا وقتی این رویداد صدها شاهد دارد، دروغی میگویند که «بهراحتی افشا میشود».
سیامک ابراهیمی، سعید احمدی دلجو، مطلب احمدیان، محمدباقر بختیار، شهریار براتی، مرتضی پروین، مصطفی تاجزاده، احسان روازژیان، خشایار سفیدی، حسین شنبهزاده، ابوالفضل قدیانی، محسن قشقایی، مهدی محمودیان و محمد نجفی این بیانیه را امضا کردهاند.
پیشتر ایرنا، خبرگزاری دولت جمهوری اسلامی، گزارشها در خصوص ضرب و شتم زندانیان سیاسی را «ادعاهایی سراسر کذب» خوانده بود.
۱۴ زندانی سیاسی در ادامه بیانیه خود نوشتند: «بعد از چند دقیقه ما را پیاده کردند، در حالی که دور تا دورمان را گارد محاصره کرده بود. سپس با اعمال زور خواستند که به ما دستبند بزنند.»
آنها افزودند شماری از زندانیان سیاسی از پیش اعلام کرده بودند که در فرآیند انتقال از زندان تهران بزرگ به اوین، دستبند و پابند نخواهند زد.
این در حالی است که مقامهای اوین پس از حمله اسرائیل به این زندان، زندانیان را با دستبند و پابند و در حالی که دو به دو به هم غل و زنجیر شده بودند، تخلیه کردند.
به گفته نویسندگان این بیانیه، مسئولان زندان تهران بزرگ پذیرفتند و این بار زندانیان را بدون پابند و دستبند به سوی اتوبوس بردند و تعدادی عکاس و فیلمبردار هم این صحنه را ضبط و ثبت کردند.
بعد از حدود دو ساعت، یک افسر نیروی انتظامی در اتوبوس به زندانیان اعلام کرد همه باید دستبند بزنند، اما با امتناع آنها مواجه شد.
پیش از این، مرکز رسانه قوه قضاییه جمهوری اسلامی ویدیوی مورد اشاره زندانیان سیاسی را که پیش از درگیری و ضرب و شتم ضبط شده بود، منتشر کرد و منکر اعمال خشونت علیه آنها شد.
بر اساس بیانیه ۱۴ زندانی سیاسی، ماموران جمهوری اسلامی محمودیان، احمدیان، بختیار، سفیدی، شنبهزاده، پروین، احمدی و روازژیان را مورد ضرب و شتم قرار دادند و دست تاجزاده هم بهدلیل اعمال خشونت فیزیکی زخمی شد.
به گفته نویسندگان بیانیه، دیگر زندانیان سیاسی با دیدن این صحنهها اعتراض خود را با سردادن شعار ابراز کردند.
نرگس محمدی، برنده جایزه نوبل صلح، ۱۷ مرداد در پیامی صوتی خبر داد زندانیان سیاسی در برابر گارد، شعارهای اعتراضی «مرگ بر خامنهای» و «مرگ بر دیکتاتور» سر دادند.
نویسندگان بیانیه همچنین افزودند ماموران زندان برای جداسازی زندانیان سیاسی محکوم به اعدام متوسل به توهین و خشونت فیزیکی شدند و سرانجام آنها را با وسیله جداگانه به محل نامعلومی انتقال دادند.
استبداد و خشونت، حرف اول و آخر نظام است
زهرا رهنورد، از رهبران در حصر اعتراضات به نتایج انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۸۸ موسوم به «جنش سبز»، در پیامی از حصر نوشت «چهره کریه استبداد و خشونت» همچنان بر قامت جمهوری اسلامی، «حرف اول و آخر» است.
وبسایت کلمه یکشنبه ۱۹ مرداد به نقل از رهنورد در بیانیهای از حصر نوشت: «ملت امیدوار بود که پس از جنگ ۱۲ روزه، حاکمیت، با تفکر و تعقٌل و خود انتقادی، از سیاستهای خارجی خانمانبرانداز و شیوههای استبدادی داخلی علیه ملت ایران کوتاه بیاید و به توصیه دلسوزان ملت، به عنوان اولین قدم، زندانیان سیاسی را آزاد کند و ساحت اندیشه و قلم را ازسیاهی سانسور پاک کند.»
مسعود پزشکیان، رییس دولت چهاردهم، صبح شنبه ۱۸ مرداد با تاکید بر ضرورت «انسجام نیروهای جمهوری اسلامی با وجود تفاوت دیدگاه»، گفت که در جریان این جنگ «حتی کسانی که در زندان بودند، پای دفاع از ایران ایستادند».
۳۱ خرداد، رسانههای رسمی جمهوری اسلامی بیانیهای با امضای ۵۰۰ کنشگر سیاسی سابقا زندانی منتشر کردند که در آن حملات اسرائیل محکوم شد. همچنین برخی چهرهها از جمله مصطفی تاجزاده به طور جداگانه از داخل زندان اوین این حملات را محکوم کردند.
رهنورد در بیانیه اخیر خود با اشاره به ضربوشتم تعدادی زندانیان سیاسی هنگام انتقال به زندان اوین افزود مردم امیدوار بودند پس از آسیبهای جنگی، حکومت به جای فشار، مرهمی بر زخمها بگذارند، «اما حاکمان بر خشونت و ظلم و ستم افزودند، و با اعدام فرزندان منتقد مردم و همزمان با سرکوب و کشاندن زندانیان سیاسی با غل و زنجیر و ضرب و جرح و شتم، این آزادگان سرفراز را، از این زندان به آن زندان کشاندند و خون بر چهره نجیبشان پاشیدند و زخم بر دست و پای.»بامداد جمعه ۱۷ مرداد صدها زندانی سیاسی مرد که پس از حمله اسرائیل به زندان اوین به زندان تهران بزرگ منتقل شده بودند، دوباره به بند هفت اوین بازگردانده شدند.
منابع میگویند ماموران در مسیر انتقال، تلاش کردند زندانیان سیاسی محکوم به اعدام را از سایر زندانیان جدا کنند که این اقدام با اعتراض دیگر زندانیان روبهرو شد و در پی آن چند نفر مورد ضربوشتم قرار گرفتند.
رهنورد با اشاره به سرکوب و فشار بر منتقدان، خطاب به مقامهای مسئول نوشت «آمران و عاملان این فاجعه باید از زندانیان مقاوم و ملت عذرخواهی کنند» و همه زندانیان سیاسی را آزاد کنند.
حسین رزاق، زندانی سیاسی پیشین، در شبکه اجتماعی ایکس نوشت که در جریان بازگرداندن زندانیان به اوین، ابوالفضل قدیانی، مصطفی تاجزاده، محمدباقر بختیار، مطلب احمدیان، مهدی محمودیان و خشایار سفیدی به دلیل امتناع از زدن دستبند و پابند از سوی مأموران امنیتی مورد ضربوشتم قرار گرفتند.به گفته رزاق، بابک شهبازی، پویا قبادی، وحید بنیعامریان، محمد تقوی، بابک علیپور (علیزاده) و اکبر دانشور کار، که همگی محکوم به اعدام هستند، پس از ضرب و جرح از دیگر زندانیان جدا و به زندان قزلحصار کرج منتقل شدند.
رهنورد در بیانیه خود تاکید کرده که حاکمیت باید به جای «لجبازی با ملت بزرگ ایران» مسیری «سرشار از همدلی و فروتنی» در پیش گیرد و کنار مردم بایستد، نه در برابر آنان.
نرگس محمدی، برنده نوبل صلح نیز ۱۷ مرداد در پیامی صوتی، در واکنش به ضرب و شتم زندانیان سیاسی هنگام بازگرداندن آنها به اوین گفت زندانیان سیاسی در اعتراض در مقابل گارد شعار «مرگ بر خامنهای» و «مرگ بر دیکتاتور» سر دادند.
پیشتر میرحسین موسوی، همسر رهنورد، با انتشار بیانیهای از «ایستادگی» مردم در جریان جنگ ۱۲ روزه میان جمهوری اسلامی و اسرائیل تمجید کرد و با تاکید بر حق شهروندان برای تعیین سرنوشت خود، خواستار برگزاری همهپرسی در کشور شده بود.
آفتابكاران اخبار و مقالات درباره ايران و مقاومت