آفتابكاران اخبار و مقالات درباره ايران و مقاومت
نیروهای مقاومت ملی یمن با انتشار گزارشی بر پایه اظهارات خدمه یک کشتی کوچک توقیف شده، جزئیاتی درباره نقش سپاه پاسداران و حزبالله لبنان در نفوذ به کشورهای عربی، آسیایی و آفریقایی و سه مسیر اصلی مورد استفاده جمهوری اسلامی برای قاچاق تجهیزات نظامی به حوثیها را افشا کردهاند.
در این گزارش که ۱۸ مرداد در حساب کاربری نیروهای مقاومت ملی یمن در شبکه اجتماعی ایکس منتشر شد، به پخش صوتی و تصویری اعترافهای هفت عضو حوثیها که در قاچاق سلاح از ایران شرکت داشتند اشاره و هویت این افراد فاش شده است.
چهار نفر از این افراد به نامهای عامر احمد یحیی مساوی، علی احمد عبده قصیر، عیسی احمد عبده قصیر و عبدالله محمد مقبول عفیفی که در پادگانهای آموزشی نیروی قدس سپاه پاسداران آموزش دیده بودند و در قاچاق چندین محموله سلاح از بندرعباس شرکت داشتند، سه مسیر اصلی ارسال سلاح و تجهیزات به حوثیها و همینطور مسیر انتقال افراد این گروه برای آموزش در مراکز متعلق به سپاه را فاش کردهاند.
به گفته آنها شبهنظامیان با هواپیما از فرودگاه صنعا به اردن و سپس به لبنان منتقل میشوند؛ جایی که حزبالله به استقبالشان میآید تا آنها را به سوریه و از آنجا به تهران بفرستد. مسیر دیگر انتقال هوایی نیروهای شبهنظامی از طریق عمان است.
در این گزارش آمده است: «افراد پس از ورود به تهران در اردوگاهی مخصوص شبهنظامیان حوثی به فرماندهی محمد جعفر الطالبی، هماهنگکننده سپاه پاسداران با شبهنظامیان، منتقل میشوند. مقصد نهایی آنها اردوگاهی کوچک در بندرعباس است.»
خدمه کشتی الشروا توضیح دادهاند که شبهنظامیانی که از راه دریا وارد ایران میشوند، مستقیم به بندرعباس میروند.
سه مسیر برای ارسال سلاح به شبهنظامیان مورد حمایت جمهوری اسلامی
به گفته این افراد، مسیر اول، مشهور به «در اصلی»، همان مسیر آشکار حمل و نقل تجاری از بندرعباس است و به بندر صلیف در ساحل دریای سرخ منتهی میشود. این مسیر زمانی به کار گرفته میشد که محموله حاوی مواد اشتعالزای خطرناک یا سوختهای ناپایدار موشکی بود که باید با دقت جابهجا یا در دمای سردخانهای منتقل میشد. حملات هوایی اسرائیل و ایالات متحده در ماههای گذشته این مسیر را مختل و بلااستفاده کرد.
در روش دوم یک کشتی مادر در آبهای سواحل سومالی لنگر میانداخت و محمولهها به قایقهای ماهیگیری یمنی منتقل میشد که برای رساندن بار به بندرهای کوچک در سواحل تحت کنترل حوثیها اجاره شده بودند.
به نقل از وبسایت مریتایم اگزکتیو (The Maritime Executive) این روش به احتمال بسیار زیاد به دو کشتی متعلق به سپاه پاسداران اشاره دارد که در نزدیکی باریکه دهلک اریتره در دریای سرخ مستقر بودند.
کشتی اِموی ساویز ششم آوریل ۲۰۲۱ بر اثر اصابت مین دریایی آسیب دید. حدود سه ماه بعد یک کشتی مشابه به نام اِموی بهشاد جایگزین آن شد تا اینکه در ژانویه ۲۰۲۴ احتمالا بابت نگرانی از یک حمله دریایی دیگر به ایستگاه جدیدی در خلیج عدن در نزدیکی جیبوتی انتقال یافت.
در روش سوم، نیروی قدس سپاه با بهرهگیری از شرکتهای صوری، تجهیزات نظامی را در پوشش محمولههای تجاری به جیبوتی میفرستاد و از آنجا، معمولا با لنجهای محلی کوچک به بندر حدیده و صلیف منتقل میکرد. به گفته این افراد، جعل اسناد حمل و نقل با حمایت مقامات فاسد جیبوتی صورت میگرفت.
به گزارش مریتایم اگزکتیو که بزرگترین رسانه دریایی دنیاست، تمام این سه مسیر اکنون بهشدت مختل شدهاند. این رسانه در گزارشی به «قابلیت سازگاری» نیروی قدس سپاه پاسداران اشاره کرده و نوشته است: «میتوان فرض کرد که مسیرهای قاچاق جدیدی در حال طراحی هستند، اما با توجه به اختلالات اخیر در عملیات نیروی قدس سپاه، این فرآیند ممکن است زمانبر و دشوار باشد.»
چهار خدمه کشتی در اعترافات خود گفتهاند که در انتقال سلاح از طریق کانتینرهای یخچالداری مشارکت داشتهاند که از بندرعباس به سوی یمن حرکت کرده و حامل مواد شیمیایی حساسی مانند هیدرازین و نیتروژن برای ساخت موشک و مواد منفجره بوده است.
کشتی الشروا که حدود یک ماه پیش از سوی نیروهای مقاومت ملی یمن توقیف شد حامل ۷۵۰ تُن «سلاح استراتژیک» برای حوثیها بود و آخرین تجربه این گروه چهارنفره در انتقال سلاح از ایران به شمار میآید.
بر پایه این گزارش، این کشتی تحت پوشش یک محموله تجاری در مسیر سوم حرکت میکرد و در ظاهر حامل تجهیزات کارگاهی، از جمله ژنراتورها، ترانسفورماتورهای برق، پمپهای هوا و ستونهای هیدرولیک بود.
اما سپاه پاسداران موشکهای تکهتکه شده، پهپاد، یک سیستم دفاع هوایی، چندین رادار و دیگر تجهیزات نظامی را در آن جاسازی کرده بود.
اعضای این گروه اظهار داشتند که کشتیها در مسیر سوم پس از عبور شبانه از تنگه بابالمندب، برای فرار از گشتهای گارد ساحلی و نیروی دریایی مقاومت ملی، به سمت اریتره میروند.
آنها همچنین گفتهاند که شبهنظامیان وابسته به جمهوری اسلامی از شرایط نامناسب زندگی مردم در نواحی تحت حاکمیت خود برای جذب افراد و بهکارگیری آنها در عملیات قاچاق سوء استفاده میکنند.
در این گزارش همچنین به هویت رهبران حوثی که هستههای قاچاق سلاح را در شهر حدیده اداره میکنند، اشاره شده است.
