آفتابكاران اخبار و مقالات درباره ايران و مقاومت
حبر کو تاه بود و تکان دهنده .خبرگزاری میزان، وابسته به قوه قضاییه، اعلام کرد حکم اعدام مهران بهرامیان، از بازداشتشدگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ در سمیرم اصفهان، به اجرا درآمد.
ساعاتی پیشتر، کانون حقوق بشر ایران گزارش داده بود که خانواده مهران بهرامیان برای ملاقات آخر به اصفهان فراخوانده شدهاند.
این شهروند پس از چندین سال زندان و تحمل شکنجه، با پرداخت وثیقههای سنگین آزاد شده بود، اما مدتی پیش دوباره بازداشت و برایش حکم اعدام صادر شد.
دادگاه انقلاب تجدیدنظر شهرستان سمیرم در بهمن ۱۴۰۲ به ریاست قاضی توکلی حکم اعدام مهران و فاضل بهرامیان، دو برادر بازداشتشده در جریان اعتراضات ۱۴۰۱ را تایید کرده بود.
در همان پرونده، یونس بهرامیان و داریوش ساعدی نیز هر کدام به شانزده سال زندان محکوم شدند و حکمشان در دادگاه تجدیدنظر تثبیت شد. همچنین بهاره شیری، مادر دادخواه علی عباسی از جانباختگان اعتراضات، به هشت سال حبس محکوم شد.فضای شهر سمیرم در آن زمان بهشدت امنیتی شده بود. خانوادههای زندانیان تحت فشار قرار داشتند تا از اطلاعرسانی خودداری کنند. بسیاری از نزدیکان بازداشتشدگان حتی از گذاشتن مطلبی ساده در شبکههای اجتماعی هراس داشتند، چرا که بهسرعت بازداشت میشدند.
دختر مراد بهرامیان صفحه اینستاگرام خود را غیرفعال کرده بود و مادر علی عباسی، با وجود فعالیت محدود، بهطور غیابی به زندان محکوم شد.در ۲۵ آبان ۱۴۰۱، در جریان اعتراضات گسترده در سمیرم، سه شهروند به نامهای علی عباسی، مراد بهرامیان و مسلم هوشنگی با شلیک نیروهای امنیتی کشته شدند. مراسم چهلم آنان در ۱۰ دی همان سال به تظاهرات بزرگی علیه حکومت تبدیل شد. در درگیریهای آن روز یک عضو بسیج به نام محسن رضایی کشته شد و بلافاصله موجی از بازداشتها آغاز شد.
نیروهای یگان ویژه در نقاط مختلف شهر مستقر شدند و به خانه خانوادههای کشتهشدگان هجوم بردند. خواهر علی عباسی و دو برادر مراد بهرامیان در همان زمان بازداشت شدند.
مهران و فاضل بهرامیان نیز ده روز بعد به بازداشتگاه اطلاعات سپاه در دولتآباد اصفهان منتقل شدند و تا اسفند ۱۴۰۱ در سلولهای انفرادی تحت شکنجه قرار گرفتند. آنها بعدتر به زندان دستگرد اصفهان منتقل شدند اما تنها اجازه تماسهای کوتاه داشتند.
در همین تماسها مشخص شد مهران بر اثر شکنجه دچار شکستگی دنده و پارگی پرده گوش شده و فاضل آسیب شدید در ناحیه سر و صورت دیده بود.داریوش ساعدی در اسفند ۱۴۰۱ هنگام بازگشت از بروجن بازداشت شد و یونس بهرامیان نیز همزمان دستگیر شد. هر دوی آنان نیز در سلولهای انفرادی اطلاعات سپاه نگهداری شدند و از داشتن وکیل محروم بودند. خانوادهها تنها یکبار در خرداد ۱۴۰۲ موفق به ملاقات کوتاه شدند.
پس از انتشار خبر صدور حکم محاربه برای مهران و فاضل، کسبه و بازاریان سمیرم اعتصاب کردند اما این اعتراضها با فضای بهشدت امنیتی شهر خیلی زود پایان یافت.
