آفتابكاران اخبار و مقالات درباره ايران و مقاومت
در حالی که اعتراضهای سراسری در ایران وارد هفتمین روز خود شده، فراخوان بازاریان تهران برای تجمع اعتراضی در بازار، همزمان با تأکید علی خامنهای بر «وفاداری بازار به نظام»، شکاف میان روایت رهبر جمهوری اسلامی و تحولات میدانی را برجسته کرده است : شکافی که با بازداشت بازاریان، گسترش حمایتهای صنفی و دانشگاهی و افزایش شمار قربانیان اعتراضها عمیقتر میشود.
در حالی که اعتراضهای سراسری در ایران وارد هفتمین روز خود شده است، کانال تلگرامی «اعتراض مدنی بازار» از فراخوان تجمع بازاریان تهران برای روز یکشنبه ۱۴ دیماه خبر داد. بر اساس این فراخوان، بازاریان قرار است در مکانهایی از پیش تعیینشده در بازار تهران تجمع کنند : اقدامی که از سوی برگزارکنندگان تجمع «ادامه قیام سراسری مردم ایران برای آزادی، عدالت و کرامت» توصیف شده است.
انتشار این فراخوان همزمان است با اظهارات علی خامنهای که صبح شنبه و پس از حدود یک هفته سکوت، در نخستین واکنش خود به اعتراضهای جاری کشور، بازاریان را «از وفادارترین اقشار به نظام اسلامی» خواند و تأکید کرد که «به اسم بازار و بازاری نمیتوان با جمهوری اسلامی مقابله کرد».
در کنار تهدیدهای مقامهای حاکمیت علیه «دشمنان خارجی»، مسعود پزشکیان تأیید کرده است که شماری از بازاریان معترض بازداشت شدهاند. او گفته که دولت تلاش خواهد کرد «مشکلات اصناف» را حل کند و وعده داده است که در صورت لزوم، شخصاً با نمایندگان بازاریان گفتگو کند.
با وجود این اظهارات، فراخوان تازه بازاریان تهران و تداوم اعتراضها در شهرهای مختلف نشان میدهند که تلاش رهبر جمهوری اسلامی برای همسو جلوهدادن بازار با حکومت، با واقعیت میدانی فاصله بسیار دارد.
در کنار بازاریان، حمایت صنفی و دانشگاهی از اعتراضها نیز رو به گسترش است. شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان در بیانیهای، اعتراضهای جاری را «صدای زندگیخواهی مردمی» خواند که به گفته این شورا «دیگر چیزی برای از دست دادن ندارند». دانشجویان آزادیخواه دانشگاه هنر و همچنین دانشجویان خوابگاه همت دانشگاه علامه نیز با انتشار بیانیه و برگزاری تجمع، حمایت خود را از اعتراضها سراسری مردم اعلام کردهاند.
همزمان با این موضعگیری، اعتراضها در شماری از شهرهای ایران ادامه یافته است. تصاویر منتشرشده در شبکههای اجتماعی از تجمعهای ضدحکومتی در شهرهایی چون کازرون و شیراز حکایت دارند. در کازرون، معترضان شعارهایی علیه حکومت سر دادهاند و در همدان نیز ویدیوهای منتشرشده نشان میدهند که نیروهای امنیتی به سوی معترضان شلیک کردهاند.
در همین حال، گزارشها از افزایش شمار کشتهها و زخمیهای اعتراضها حکایت دارند. مای ساتو، گزارشگر ویژه شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد در امور ایران، نسبت به «کشته شدن دستکم هشت معترض» ابراز نگرانی کرده است. شورای تأمین استان قم نیز اعلام کرد که در جریان اعتراضهای روز ۱۲ دیماه، یک نفر بر اثر «انفجار نارنجک» جان باخته است.
بر اساس گزارشهای منتشرشده از سوی رسانههای خارج از ایران، در شش روز گذشته دستکم ۴۴ نفر در شهرهای مختلف با گلوله جنگی یا ساچمهای نیروهای امنیتی زخمی شدهاند. همچنین مرگ چند معترض از جمله احمدرضا امانی، کارآموز وکالت در ازنا، و امیرحسین بیاتی، جوان معترض اهل همدان، بر اثر شلیک مستقیم نیروهای حکومتی گزارش شده است.
در سطح بینالمللی، واکنشها به تحولات ایران ادامه دارد. سخنگوی وزارت خارجه آلمان نسبت به گزارشها درباره برخورد خشونتآمیز با معترضان ابراز «نگرانی عمیق» کرده و از جمهوری اسلامی خواسته است که به تعهدات خود در زمینه حقوق بشر پایبند باشد. مقامهای آمریکایی نیز بار دیگر اعلام کردهاند که از معترضان ایرانی حمایت میکنند.
تشکلهای کارگری و بازنشستگان: انقلاب مردم از حرکت و پیشروی باز نخواهد ایستاد
پنج تشکل کارگری و بازنشستگان در بیانیههایی از اعتراضات سراسری حمایت کردند. اتحادیه آزاد کارگران ایران این اعتراضات را «انقلاب» نامید که از حرکت و پیشروی باز نخواهد ایستاد.
اتحادیه آزاد کارگران ایران در یک بیانیه در مورد اعتراضات سراسری خواستار «حضور موثر» کارگران سراسر کشور، بهویژه در صنایع کلیدی چون نفت، فولاد و خودروسازی «در تحولات سیاسی کشور» شد و اعتراضات در ایران را «انقلاب» نامید.
این تشکل کارگری نوشت: «آنچه که امروز در خیابانهای شهرهای مختلف درجریان است، فریاد مردمی به جان آمده از فقر و فلاکت؛ تورم و گرانی، اختناق و سرکوب، زن ستیزی، فروپاشی اقتصادی، اضمحلال و بهتباهی کشیده شدن بنیانهای زندگی اجتماعی و نتیجه تحمیل خشنترین و سرکوبگرانهترین شکل از بیحقوقی بر مردم ایران است.»
اتحادیه آزاد کارگران ایران افزود: «این خیزش در تداوم خیزشهای مردمی سالهای گذشته که بیرحمانه توسط حکومت جمهوری اسلامی سرکوب و به خون کشیده شدند، برگ دیگری از تلاش و مبارزه جانفشانانه مردم ایران برای پایان دادن به جهنم موجود و شکلدهی به جامعهای دموکراتیک، آزاد، مرفه و عاری از تبعیض، ستم و استثمار است.»
در این بیانیه تاکید شد که «حکومت جمهوری اسلامی که دیگر حتی قادر نیست ابتداییترین نیازمندیهای متضمن زیست و بقای یک جامعه انسانی از قبیل آب و برق، انرژی و هوای سالم را نیز تامین کند، همچنان بر طبل بقای ننگین خود و تداوم ویرانسازی کشور میکوبد و با گسیل نیروهای سرکوب به خیابانها و به خون کشیدن اعتراضات مسالمت آمیز مردم، تلاش دارد این بار نیز از موج توفنده و زیر و رو کننده تحولخواهی بنیادین مردم ایران گذر کند.»
اتحادیه آزاد کارگران ایران تاکید کرد واقعیت این است که «مردم خسته و از هستی ساقط شده ایران دیگر چیزی برای از دست دادن ندارند و برای صباحی کوتاه نیز حاضر به تحمل شرایط نکبتبار کنونی نیستند و از سوی دیگر، حکومت نیز قادر به حتی ذرهای بهبود شرایط به غایت فلاکتبار موجود نیست.»
این تشکل کارگری، اعتراضات در خیابانها و شهرهای مختلف ایران را «یک انقلاب» توصیف کرد؛ «انقلابی که چه بسا فراز و فرودها و افت و خیزهای خود را داشته باشد اما از حرکت و پیشروی باز نخواهد ایستاد.»
در این بیانیه تاکید شده است که بنیانهای این انقلاب عظیم اجتماعی و سیاسی در جنبشهای بزرگ اجتماعی مدرنی چون جنبش کارگری، جنبش معلمان، علیه اعدام و حقوق بشر، بازنشستگان و جنبش زنان است.
چهار تشکل کارگری و بازنشستگان: سرکوب، صدای اعتراض تودهها را خاموش نخواهد کرد
چهار تشکل کارگری و بازنشستگان در بیانیهای حمایت خود را از «اعتراضات حقطلبانه تودههای مردم» ابراز داشتند. سندیکای کارگران نیشکر هفتتپه، کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکلهای مستقل کارگری، کارگران بازنشسته خوزستان و گروه اتحاد بازنشستگان در یک بیانیه مشترک اعلام کردند: «انفجار مجدد خشم و اعتراضات اقشار مختلف مردم در بسیاری از شهرها نشان از نابسامانیها، نابرابریهای غیر قابل تصور و تحمل و وضعیت بهشدت بحرانی زندگی تودهها دارد.»
این چهار تشکل تاکید کردند: «هرچه از عمر جمهوری اسلامی میگذرد، تودههای مردم به ویژه کارگران، معلمان، زحمتکشان شهر و روستا، زنان، جوانان و ملتهای زیر ستم بیش از پیش در مییابند که تحت این حاکمیت روی آرامش، آسایش و رفاه اجتماعی نخواهند دید و هیچ آینده روشنی برایشان قابل تصور نیست.»
آنها «فقر مطلق، تورم روزافزون و گرانی افسار گسیخته» را ناشی از «ساختار نظام بحرانزده سرمایهداری» دانستند و افزودند :«جمهوری اسلامی نه میخواهد و نه میتواند بحرانهای اقتصادی، سیاسی و اجتماعی را کاهش دهد زیرا از یک سو، حیات و بقای این نظام مبتنی بر پایه استثمار و ستم سرمایهداری است و از سوی دیگر، سیاستهای حاکم و عملکرد رژیم، عواملی هستند که در تشدید و گسترش بحرانها بسیار مؤثرند.»
این تشکلها با اشاره به این نکته که هر تلاش برای تغییر و تحول مثبت در جامعه میتواند لرزه بر بنیان حاکمیت بیندازد و آن را با مخاطره جدی روبرو سازد، نوشتند: «از این رو، جمهوری اسلامی با هرگونه خواست اقتصادی، سیاسی و اجتماعی کارگران و تودههای زحمتکش به شدت مخالفت میورزد و هر تلاش و مبارزه برای ابتداییترین خواستهها را با سرکوب و کشتار پاسخ میگوید.»
در این بیانیه اشاره شد که «راهحل سرکوب» ممکن است دیکتاتورها را با امید خاموش کردن هر صدای آزادیخواه بهطور موقت خرسند سازد؛ اما این امیدواری کاذب است و صدای اعتراض تودهها خاموش نخواهد شد و مبارزه طبقات استمرار مییابد.
این چهار تشکل در اثبات این موضوع به جنبشهای اعتراضی سالیان اخیر اشاره کردند و افزودند: «در سیاهترین سالهای سرکوب نیز رژیم هرگز قادر نبوده است خاموشی و تسلیم تودهها را بر جامعه مستولی نماید.»
آنها در این بیانیه تاکید کردند: «پیروزی نهایی در گروه همبستگی و انسجام مبارزاتی و تقویت صفوف مبارزان، نیروهای مترقی و آزادیخواه و همیاری کارگران و زحمتکشان است.»
پیش از این نیز سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه و شورای بازنشستگان ایران همراه با شورای هماهنگی تشکلهای فرهنگیان ایران و شماری از تشکلهای صنفی معلمان حمایت خود را از اعتراضات سراسری اعلام کردهاند.
