خانه / شعر و ادبیات (صفحه 19)

شعر و ادبیات

در هوای دیار ) 11( بهزاد بهره بر

با بهاران باید اما ، جملگی رویش کنیم همچو غُنچه بر سر ِهر شاخه آرایش کنیم سرو مانند ، ایستاده سبز ِ سبز بالا بلند در سپهر ِ میهن ِ در بندمان شورش کنیم . ******************** صد هزاران لاله در سبز ِ وطن آذین شده سُرخی هامون نیز با آبی …

ادامه»

تو جامه دوز و من پالان رفو کن! : جمشید پیمان

جمشید پیمان

نمی دانم روا یا نارواییم به این صورت، ز ریشه از کجاییم؟ مرا چون خود نخوان،از خود ندانم ز یک آبیم اگر،از گِل دوتاییم بوَد جنس تو زَر، من زرد چوبه ولیکن هر دو رنگِ کَه‌‌رباییم خموشیِ تو از دَرد و من از ترس فرو بسته لبیم و بی صداییم …

ادامه»

باورم کن بهارِ آزادی ست جمشید پیمان،

باغ اردیبهشتِ من امسال می نشاند به چشم خسته ی من اینهمه سروهای سبز آیین اینهمه با شکوه شمشادان اینهمه یاس و سوسن و نسرین دشتِ اردیبهشت میهنِ من از پیِ سال های پاییزی می شود سر به سر شقایق زار محفل شاد کبک های چمان خنده هاشان شنیدنی،شیرین جا …

ادامه»

سفره ی ما عجب به آذین است جمشید پیمان،

جمشید-پیمان

اولین سین تو ، سلامتی است خواهش پول دار و پا پتی است سین دوّم سرایی آباد است در چنین خانه ای دلت شاد است “سرفرازی”ست سین سوّم تو قسمتَت باد و سهم مردم تو ” سادگی ” هست چارمین سین ات صافی و یک دلی ست آیینت سین پنجم …

ادامه»

هوشنگ اسدیان (پگاه) ببار باران

بهار

(تقدیم به سرزمین غمبارم ایران) ببار باران، بهاران را به همراه خودت آر به هر کوی و به هر برزن و هر کشتزار ببار باران که یاران تشنۀ آبند تو خیس تر کن لب سوزانِ دلدار ببار باران به هر فصلی که میل داری چه تابستان، زمستان، چه پاییز یا …

ادامه»

رودِ تاریخ وطن پُر گشته از تلخابه ها : جمشید پیمان

ای در این ظلمت سرا جانت سراسر شعله زار عزم داری بگسلی زنجیره ی این شام تار ای دل و جانت برای باغِ میهن بی قرار ای ندیده نو بهاری، قرن ها در این دیار آرزوهایت فزون، امّیدت افزون تر شود لیک تنها ” آرزو” اینجا نمی آید به کار …

ادامه»

با اولین کِلیک! جمشید پیمان

جمشید پیمان

میخانه ها همه متروک گشته اند ساقی بجای ساغر می می کشد به دوش؛ سجّاده ی مطّهرِ خوش رنگِ شیخ شهر! بازار مُتعه داغ و کساد است بحث عشق. یک عکس چار در شش و یک شرح مختصر: ” اهل کجایی و اینجا چه میکنی؟ شرمنده ام ازاین سوال, شما …

ادامه»

دست در دستِ حقیقت بگذار : جمشید پیمان،

جمشید پیمان

نه خراباتی و رندی نه قلندر شده ای گرچه پیداست قلندر فامی. چند گویی که رهیدی و رسیدی به کمال، چند لافی که فنا فی اللّهی که رها از همه ی نیک و بد ایّامی. چارخط نا نزدایی ز دل وُ رخسارت تا در اندیشه ی بی روزن خویش کهنه …

ادامه»

می جنگم برای داد و آزادی جمشید پیمان،

جمشید پیمان

نه از نفرت انباشته ام نه دل به کین می سپارم کار من انتقام نیست و به تلافی بر نمی خیزم اینهمه بیداد امّا نه می ترساندم و نه در حصار سکوت می نشاندم من بر این بیداد می شورم بی هراس از بهای شوریدن. مرا خسته نمی کند تکرار …

ادامه»