آفتابكاران اخبار و مقالات درباره ايران و مقاومت
خر عباس قلیخان به جنگل رسید پوست شیری پیدا کرد و آن را به تن کرده و هرکجا که ظاهر میشد همه فرار میکردند و او به راحتی هرکجا که میل داشت میچرید و خوش بود.
بعد از مدتی زندگیِ خوش و بیدغدغه با خود گفت: “برای این که مردم بیشتر حساب ببرند بهتر است عربدهای هم بکشم تا مردم بیشتر بترسند.”
از این رو شروع به عربده کشیدن کرد، که مردم فهمیدند خری است در لباس شیر!!!
لذا کتک مفصلی به او زدند و وی را به کار حمالی گماردند!
علمای مذهبی هم سالها زندگی بیدغدغه و آرامی داشتند و مورد احترام و پناه مردم بودند.
کسی ایشان را مورد تمسخر قرار نمیداد و یا قصد جانشان را نمیکرد!
شاهان مملکت به دست بوسشان میرفتند و ثروتمندان دو زانو جلوشان مینشستند و خمس و زکات و سهم امام تقدیمشان میکردند.
حتی مظفرالدین شاه به دیدار آخوند ممقانی رفت و این آخوند به زحمت جواب سلامش را داد و دعوت شاه را هم برای تشریف آوردن به کاخ شاهی نپذیرفت.
در عوض شاه از آب حوضی که ممقانی در آن وضو گرفته بود چندین دبه برای تبرک با خود برد!
خلاصه علما در اوج بودند و کسی هم در مورد دروسی که در حوزهها تدریس میشد کنجکاوی نکرده بود و موقعی که از کتابخانه آیتالله مرعشی نجفی صحبت میشد، آن را با کتابخانهی آبراهام لینکلن مقایسه میکردند و کسی تصور نمیکرد که چندین قفسه از کُتب خطی و نفیس این کتابخانه درباره جن و پری است و یا در باب خون حیض، غسل جنابت، قلمان و تفخیذ (ارضا جنسی از نوزاد دختر)، باد معده، آداب رفتن به مستراح و….!!!
یا مردم باور داشتند که شیخ مفید دست خط مهر شدهی امام زمان را دارد!!
علم غیب و ارتباط با عالم بالا آیتالله بهجت…
یعنی کسی هم به چنین توهماتی اصلاً شک نمیکرد و چون کتابهایشان با اسامی قلمبه و سلمبه عربی بود، اکثراً فکر میکردند که این کتابها حتماً خیلی مهم هستند!!
خلاصه علما مریدانی داشتند کور و کر و لال!
همین چیزها سبب شده بود که علما که همیشه به فکر کسب قدرت بیشتر بودند، به این فکر بیفتند که حکومت را به دست آورند!
البته باهوشترهایشان، مثل «آخوند خراسانی»، «خویی»، حتی «طالقانی» این را با ذکاوت دریافته بودند که آخوند جماعت مرد این کارها نیستند و در صورت به قدرت رسیدن به کل این بنای پوشالی صدمه وارد میشود.
به همین خاطر «آخوند خراسانی» در جواب آخوندی که طرفدار حکومت فقیهان بود، مینویسد:
“اگر ما در حکومت باشیم و حکومت به بنبست برسد این بدان معناست که اسلام به بنبست رسیده است…”
خلاصه علمای تشنه قدرت با این اشتباه محاسبه و بیعقلی نه تنها دودمان خویش را به باد دادند بلکه مردم را به چنان آگاهی رساندند که مجبورشان کردند از پوست شیر بیرون بیایند و همانی بشوند که بودند و به این ترتیب مردم هم فهمیدند که آخر و عاقبتشان را باید در جای دیگری جستجو نمایند.
حالا بعد از این که پوست شیر از تن خر به درآمد چه بلایی به سرش خواهد آمد، باید نشست و منتظر آیندهای ماند که به نظر چندان دور نیست…
کانال را با دیگران به اشتراک بگذارید.
@AftabkaranAzad
