آفتابكاران اخبار و مقالات درباره ايران و مقاومت
بر اساس گزارش رویترز، طارق رحمان، رئیس حزب ملیگرای بنگلادش (BNP)، روز پنجشنبه ۲۵ دسامبر (۴ دی) پس از نزدیک به ۱۷ سال تبعید به کشورش بازگشت. صدها هزار نفر از هواداران او مسیر فرودگاه داکا، پایتخت بنگلادش تا محل مراسم استقبال را مملو از جمعیت کردند.
حزب او امیدوار است که این بازگشت به کارزار انتخاباتیاش جان تازهای ببخشد. رحمان بهعنوان بختدارترین نامزد تصدی مقام نخستوزیری در انتخابات برنامهریزیشده برای ماه فوریه شناخته میشود.
این سیاستمدار ۶۰ ساله، پسر خالده ضیا، نخستوزیر پیشین و بیمار بنگلادش، از سال ۲۰۰۸ در لندن زندگی میکرد. بازگشت او پس از آن امکانپذیر شد که چندین حکم قضایی صادرشده علیه او لغو شد.
رحمان در دوران غیبت خود، از جمله به اتهام پولشویی و در ارتباط با یک توطئه ادعایی برای قتل شیخ حسینه، نخستوزیر پیشین، محکوم شده بود. این احکام پس از آن لغو شدند که حسینه سال گذشته در پی قیامی به رهبری دانشجویان از قدرت کنار زده شد. به گفته نمایندگان حزب، قرار بود رحمان پس از مراسم استقبال، به دیدار مادر بهشدت بیمار خود برود.
بنگلادش در آستانه انتخابات تحت اداره یک دولت انتقالی به رهبری محمد یونس، برنده جایزه نوبل، قرار دارد. بر اساس یک نظرسنجی منتشرشده در ماه دسامبر از سوی مؤسسه آمریکایی “اینترنشنال ریپابلیکن اینستیتوت”، حزب BNP در صدر رقابتهای انتخاباتی قرار دارد.
حزب عوامی لیگ به رهبری حسینه که از انتخابات ۱۲ فوریه کنار گذاشته شده است، درباره ناآرامیها هشدار داده است. با وجود آنکه مقامها وعده برگزاری انتخاباتی آزاد و مسالمتآمیز دادهاند، حملات اخیر به رسانهها و برخی اقدامات پراکنده خشونتآمیز موجب نگرانی شده است.
از این رو، بازگشت رحمان لحظهای تعیینکننده برای حزب BNP و روند انتقال سیاسی در شرایطی شکننده کشور تلقی میشود.بازگشت طارق رحمان که ریاست موقت حزب ملیگرای بنگلادش -از دو حزب اصلی این کشور- را بر عهده دارد، کمتر از دو ماه مانده به انتخابات، او را به یکی از گزینههای اصلی رهبری بنگلادش تبدیل کرده است. انتخابات بعدی بنگلادش قرار است در تاریخ ۱۲ فوریه برگزار شود.پروازی که طارق رحمان به همراه همسر و دخترش در آن حضور داشت، صبح امروز در میان تدابیر شدید امنیتی در فرودگاه بینالمللی شاهجلال در داکا، پایتخت بنگلادش، به زمین نشست.
جمعیت گستردهای از هواداران در مسیری حدود دو کیلومتر بین فرودگاه و محل برگزاری مراسم استقبال تجمع کرده بودند و انبوهی از مردم نیز در محل مراسم انتظار میکشیدند. رهبران ارشد حزب ملیگرای بنگلادش پیشتر گفته بودند که انتظار حضور «میلیونها نفر» را دارند.
اتوبوس حامل طارق رحمان، بهدلیل ازدحام جمعیت، حدود چهار ساعت طول کشید تا به سکوی موقتی که در یکی از خیابانهای اصلی شهر برپا شده بود برسد. او در سخنرانی خود در میان تشویق هوادارانش گفت که برای صلح و ایجاد یک بنگلادش امن برای همه تلاش خواهد کرد و وعده داد که از همزیستی قومی و مذهبی حمایت کند.
طارق رحمان که در بازداشت دولت مورد حمایت ارتش -که بین سالهای ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۸ بر بنگلادش حاکم بود- تحت شکنجه قرار گرفته بود، در سال ۲۰۰۸ با دریافت مجوز برای درمان پزشکی بنگلادش را به مقصد انگلستان ترک کرد. وی در سالهای اخیر عملاً رهبری حزب ملیگرای بنگلادش را بر عهده داشته است. وی که از لندن بهطور منظم بهصورت آنلاین در نشستها و تجمعات حزبی شرکت میکرد، توانست حزب را متحد نگه دارد و در طول دوران غیبتش، هیچیک از چهرههای داخلی حزب آشکارا با او مخالفت نکردند.
طارق رحمان امروز همچنین گفت که پس از پایان مراسم استقبال، برای عیادت از مادرش، خالدہ ضیا، نخستوزیر پیشین بنگلادش که در وضعیت وخیم جسمانی قرار دارد، به بیمارستان خواهد رفت. خالده ضیا بین سالهای ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۶ ریاست یک دولت ائتلافی را بر عهده داشت؛ دورهای که پس از آن، در پی آشفتگی سیاسی، یک دولت غیرمنتخب مورد حمایت ارتش به قدرت رسید.
خالدہ ضیا که خانهدار بود، پس از ترور همسرش ضیاءالرحمان، فرمانده پیشین ارتش و رئیسجمهور وقت بنگلادش، در کودتای نظامی سال ۱۹۸۱ وارد عرصه سیاست شد. او نخستینبار در سال ۱۹۹۱، پس از تبدیل شدن به یکی از رهبران اصلی جنبش ۹ ساله علیه یک دیکتاتور نظامی سابق که در پی قیام مردمی سال ۱۹۹۰ مجبور به کنارهگیری شد، به قدرت رسید.
خالدہ ضیا در کنار شیخ حسینه، یکی از دو چهره کلیدی در سیاست بنگلادش محسوب میشود. شیخ حسینه در ماه نوامبر بهصورت غیابی به اعدام محکوم شد. او در ارتباط با سرکوب یک قیام مردمی که در سال ۲۰۲۴ به پایان ۱۵سال حکومتش انجامید، به اتهام جنایت علیه بشریت محکوم شده است. هند از زمان فرار شیخ حسینه به این کشور در سال گذشته، درخواستهای استرداد او را نپذیرفته است.
