آفتابكاران اخبار و مقالات درباره ايران و مقاومت
به یاد داشته باشید که اساس سلول انفرادی، برای قطع ارتباط بازداشتی با دنیای بیرون است تا اینگونه تصور کند که هیچ راهی جز باور حرفهای بازجویان و مأموران نیست. با سکوت خانوادهها، دست سرکوبگر بازتر و سلول انفرادی برای بازداشتی تنگتر میشود.»
صدای بازداشتشدگان ایران، پنجشنبه ۳۰بهمنماه ۱۴۰۴- زندانی سیاسی محکوم به اعدام، اکبر(شاهرخ) دانشورکار، ۵۹ ساله، متاهل، دارای یک فرزند و مهندس عمران است. این زندانی سیاسی علاوه بر حکم اعدام، بهاتهام «اجتماع و تبانی برعلیه امنیت نظام» به ۵ سال و بهاتهام «تشکیل دستجات غیرقانونی» به ۱۰ سال زندان محکوم شده است. وی که تجربه بازداشت، بازجویی و زندان در سیستم قضایی و امنیتی دیکتاتور حاکم بر ایران را دارد در پیامی از زندان قزلحصار، ضمن ابراز همدردی با خانواده شهیدان، از تجارب خود در زندانهای این رژیم گفته که راهنمای ارزشمندی برای خانوادههایی است که عزیزانشان در بازداشتگاهها یا زندانهای این حکومت زندانی میباشند.
قسمتیهایی از پیام زندانی سیاسی شاهرخ دانشور
«از ماهها پیش، کاملاً روشن و قطعی بود که قیامی در ایران، در راه است. آنچه در دیماه رخ داد، تنها یک پیش زلزله بود و زلزله اصلی که منجر به سرنگونی تخت ولایت و سلطنت خامنهای خواهد شد، پیش روی ما و محتوم است.
پس از گذشت ۱۰روز از آغاز قیام، پس مانده و بازیگری دیکتاتورزاده برای موجسواری روی موج سنگین قیام مردم ایران، وارد صحنه شد. تا این زمان، قیام خلق ستمدیده و پا در زنجیر که کاملاً داخلی بود را بازیگرانی، کاملاً عامدانه به خارج از مرزها گره زدند تا بازیگر سوم، دستش باز شود و به نفع شیخ، نقش آفرینی کند.
خامنهای جلاد دستور داد تا معترضان را سر جایشان بنشانند! دستگاه سرکوب، برچسب «تروریست» را به مردم جان بر لب رسیده و آزادی خواه، زد و با شقاوت تمام، دست به کار کشتار و «جنایت علیه بشریت» و دستگیریهای گسترده شد.
تصاویر اقدامات سرکوبگرانه و کشتار مردم بیدفاع و بیسلاح در قیام را همگان دیدهاند اما تصاویر دیگری هم هست که از دیدهها پنهان است. جوانان و شهروندان بسیاری بازداشت شدهاند که خبر و اثری از آنها در دست نیست. از نوجوان زیر ۱۸سال تا زنان و مردان سالخورده که اکنون در مراکز مخفی و یا زندانهای رسمی رژیم در حبس و زیر بازجویی هستند.
زندانیان سیاسی همچون من که تجربه بازداشت، بازجویی و زندان در سیستم قضایی و امنیتی رژیم حاکم بر ایران را دارند، مطلع هستند که هم اکنون، چه بیعدالتی و فشار سنگینی در مورد بازداشتیهای قیام و بهخصوص افراد کم سن و سال، در حال وقوع است. از شکنجه جسمانی وحشیانه گرفته تا وعدههای دروغین و تا تهدیدهای مکرر بازجویان برای درهم شکستن روح و روان بازداشتی تا به خواستهاش برای پروندهسازیهای کذایی دست پیدا کند. همه این فشارها فقط با هدف اعترافگیری اجباری و پروندهسازی انجام میشود تا برای صدور احکام ظالمانه و بیپایه دستاویز داشته باشند.
اینجانب شاهرخ دانشور کار بهعنوان یک زندانی سیاسی زیر حکم اعدام، از وجدانهای بیدار، نهادها و شخصیتهای حقوقبشری و از ارگانها و مجامع رسمی و بینالمللی متولی حفظ و حراست از کرامت انسان و ممانعت از نقض حقوقبشر و نسل کشی، درخواست میکنم که از رویه «محکوم کردن» شفاهی و صرفاً «ابراز نگرانی» دست برداشته و اقدامات عملی و قاطعی برای آزادی بازداشت شدگان در سراسر ایران و بازدید از زندانها و همچنین اقدامات مشخص برای حسابرسی از رژیم حاکم بر ایران انجام دهند. همین امروز هم دیر است. چرا که جانهای بسیاری در معرض خطر قرار دارد.
در پایان ضمن اعلام مراتب همدردی خودم و تسلیت به خانوادههای عزیز شهیدان، به خانواده بازداشتیهای قیام، توصیه اکید دارم که تحت تأثیر تهدید و یا وعدههای دروغین دستگاهها و مأموران اطلاعاتی و امنیتی قرار نگیرند و در سریعترین زمان ممکن، خبر شهادت و یا بازداشت عزیزان خود را به هر شکل ممکن با جزییات اطلاعرسانی کنید.
به یاد داشته باشید که اساس سلول انفرادی، برای قطع ارتباط بازداشتی با دنیای بیرون است تا اینگونه تصور کند که هیچ راهی جز باور حرفهای بازجویان و مأموران نیست. با سکوت خانوادهها، دست سرکوبگر بازتر و سلول انفرادی برای بازداشتی تنگتر میشود.
با سپاس
بهمن ۴٠۴ – زندان قزلحصار
شاهرخ دانشورکار»
