حملات اخیر به زیرساختهای جنوب ایران، نگرانیها درباره نان، برق و معیشت مردم را افزایش داده است
حملات آمریکا به جنوب ایران تنها مراکز نظامی را هدف نگرفته است. از اصابت به سیلوی گندم و زیرساختهای آب تا خاموشیهای گسترده، نگرانیها درباره امنیت غذایی، معیشت مردم و تداوم خدمات عمومی افزایش یافته است.
حملات آمریکا به جنوب ایران، این بار تنها مراکز نظامی را هدف نگرفت. مقامات محلی از اصابت پرتابه به یک سیلوی ذخیره گندم در هویزه، یک نقطه در دشت آزادگان، یک کارخانه آب معدنی در ایلام و یک پاسگاه محیطبانی در هرمزگان خبر دادند؛ حملاتی که در کنار خسارت به زیرساختها، نگرانیها درباره امنیت غذایی، معیشت مردم و تداوم خدمات عمومی در استانهای جنوبی را افزایش داده است.
ولیالله حیاتی، معاون امنیتی و انتظامی استانداری خوزستان، اعلام کرد در حملات شب گذشته آمریکا، “یک سیلوی ذخیره گندم در شهرستان هویزه و یک نقطه در دشت آزادگان مورد اصابت پرتابه قرار گرفت.”
اینترنت بدون سانسور با سایفون دویچه وله
او افزود، این حملات “هیچگونه آسیب جانی در پی نداشته است” و بررسی ابعاد خسارت همچنان ادامه دارد.
در استان ایلام نیز، فرماندار دهلران از هدف قرار گرفتن یک کارخانه تولید آب معدنی در اطراف روستای نهرعنبر خبر داد و گفت، این حمله با وجود نداشتن تلفات انسانی، خسارت مالی بر جای گذاشته که میزان آن هنوز مشخص نیست.
دویچه وله فارسی را در اینستاگرام دنبال کنید
همزمان، اسماعیل بقایی، سخنگوی وزارت خارجه جمهوری اسلامی، در شبکه اجتماعی ایکس اعلام کرد که در حملهای به یک پاسگاه محیطبانی در روستای سیدجوزار از توابع شهرستان حاجیآباد هرمزگان، سه عضو خانواده جواد حسنزاده، محیطبان این منطقه، کشته شدند.
او آمریکا را به ارتکاب “جنایتهای جنگی” در ایران متهم کرد.هدف قرار گرفتن یک سیلوی ذخیره گندم در هویزه در حالی رخ داد که بسیاری از استانهای جنوبی، همزمان با ادامه درگیریها، با قطعی برق، مشکلات معیشتی و نگرانی از تامین کالاهای اساسی روبهرو هستند؛ موضوعی که باعث شده پیامدهای جنگ، بیش از گذشته در زندگی روزمره مردم دیده شود.
اما آنچه کمتر دیده میشود، اثر این حملات بر زندگی روزمره مردم است.
جنوب ایران؛ جایی که جنگ بر مشکلات قدیمی سوار شده است
استانهای خوزستان، بوشهر، هرمزگان و سیستان و بلوچستان سالهاست علاوه بر اهمیت نظامی و راهبردی، با مشکلاتی مانند کمبود آب، قطعیهای مکرر برق، بیکاری، فقر و ضعف زیرساختهای خدماتی دستوپنجه نرم میکنند.
اکنون با گسترش حملات، نگرانی تازهای نیز شکل گرفته است؛ امنیت غذایی و تأمین کالاهای اساسی.
هدف قرار گرفتن سیلوهای ذخیره گندم، حتی اگر همه ذخایر آن از بین نرفته باشد، میتواند زنجیره انتقال آرد را مختل کند؛ موضوعی که نخستین نشانههای آن معمولا در نانواییها و بازار مواد غذایی دیده میشود.
حالا با شروع مجدد جنگ، در بسیاری از شهرهای جنوبی، خاموشیهای مکرر نیز به بخشی از زندگی روزمره تبدیل شده است.
خاموشیهای مکرر تنها منجر به اختلال در زندگی منازل شهروندان محدود نمیشود. نانواییها، سردخانهها، پمپهای آب و بسیاری از کسبوکارهای کوچک نیز با قطع برق از کار میافتند و ادامه این وضعیت میتواند توزیع نان، آب و مواد غذایی را با مشکل روبهرو کند.
خاموشیها همچنین فشار سنگینی بر بخش صنعت و اشتغال نیز وارد کردهاند. روزنامه “اطلاعات” در همین زمینه به نقل از معاون برنامهریزی وزارت صنعت نوشته که زیان ناشی از قطعی برق صنایع از حدود ۳۰۳ هزار میلیارد تومان در سال ۱۴۰۳ به ۴۷۳ هزار میلیارد تومان در سال ۱۴۰۴ رسیده است.
این مقام هشدار داده که اگر وضعیت ادامه پیدا کند، احتمال افزایش بیکاری در نیمه دوم سال وجود دارد.
فعالان بخش خصوصی نیز میگویند، بار کمبود برق نباید تنها بر دوش کارخانهها و واحدهای تولیدی گذاشته شود، زیرا توقف تولید، تنها به کاهش درآمد شرکتها محدود نمیماند و میتواند به تعطیلی خطوط تولید و از دست رفتن شغل کارگران منجر شود.
از لنجهای سوخته تا سفرههای کوچکتر
در سواحل خلیج فارس، پیامدهای جنگ تنها به حملات هوایی محدود نمانده است.
بر اساس گزارشهای محلی، دهها لنج صیادی و تجاری در جریان درگیریهای اخیر آسیب دیده یا از بین رفتهاند.
تنها چند روز پیش، عباس عبدالخانی، رایزن بازرگانی ایران در قطر، از بازگشایی دوباره بندر الرویس قطر به روی کالاهای ایرانی خبر داده بود.
او گفته بود: «ازسرگیری این مسیر دریایی نقش مهمی در تسهیل تجارت، کاهش هزینههای حملونقل، افزایش سرعت تامین کالا و ارتقای حجم مبادلات تجاری میان دو کشور خواهد داشت.»
اما ادامه حملات و ناامن شدن آبهای منطقه، بار دیگر آینده تجارت دریایی جنوب ایران را با ابهام روبهرو کرده است.
در همین حال، دونالد ترامپ نیز در تازهترین اظهارات خود هشدار داده است، اگر ایران به مذاکرات بازنگردد، حملات آمریکا میتواند زیرساختهایی مانند نیروگاههای برق و پلها را نیز در بر بگیرد.در روزهایی که نگاهها به نقشه حملات، مواضع نظامی و تحرکات دیپلماتیک دوخته شده است، شاید مهمترین نبرد در جایی دیگر جریان دارد؛ در خانههایی که با خاموشی، گرانی، نگرانی از تامین نان و از دست رفتن درآمد روزگار میگذرانند.
جنگ، پیش از آنکه در آمار خسارتها دیده شود، روی سفره مردم خود را نشان میدهد.
