ثابت

. ​فروپاشی یا استحاله ساختاری حکومت اسلامی ایران، هیچ بعید نیست نقطه‌ی پایانی بر عصر «اسلام سیاسی» در مقیاس جهانی

از کتاب: «همه هستی‌ام نثار ایران»، یادنامه غلامحسین صدیقی»به کوشش: پرویز ورجاوند، ص۱۹۶ ۱۳۵۷ یعنی سه ماه مانده به پیروزی

آن‌چه در سطرهای کهنه تاریخ می‌درخشد، سرگذشت فاتحان نیست؛سرنوشت ملت‌هایی است که دیر فهمیدند.سقوط،پیش از آن‌که از بیرون آغاز شود،در

در روزها و هفته‌های پساقیام دی ۱۴۰۴، کیفیت تحولات ایران بسیار با قبل از آن متفاوت است. این تفاوت، هم

در تاریخ معاصر ایران، طنز همیشه یکی از پایدارترین ابزارهای بقا بوده است ایرانی‌ها حتی در تاریک‌ترین بزنگاه‌ها—از جنگ و

صدایی که شنیده نشد! در سال ۱۳۵۳، ۴ سال پیش از انقلاب ۵۷ ، پروژه‌ای بی‌سابقه در ایران کلید خورد:

اسلام، به‌ویژه مذهب شیعه در ایران، به نقطه‌ کور و بی‌ بازگشت خود رسیده است، نقطه‌ای که در آن دیگر

در بازار قدیم رشت چه گذشت؟ «ساعت‌ها بوی جسد سوخته می‌آمد» نویسنده,فرن تقی‌زاده، بی‌بی‌سی – ندا سانیچ، روزنامه‌نگار بر اساس

ما آدمیان طاقت حقیقت عریان را نداریم. برای همین، به محض آنکه خون ریخته می شود، روایت‌ها صف می‌کشند. روایت‌ها