تحریمها و سرنگونی

به مزدوران بی مقداری، که در باطلاق رژیم منحوس آخوندی دست و پا می زنند مصداقی، ترینا پارسی، هادی شعبانی،عیسی آزاده،

بار دیگر آرش تیر در کمان نهاد و اینبار مرزهای اراده و استقامت و خواستن و توانستن را درنوردید. اینبار

مجاهدین برای ۱۲۳۴۵۶۷۸۹۰مین بار در حال فروپاشی و از میان رفتن هستند! دیگر کسی نیست، نداند که رژیم غرق در

آقای علی اکبر نیکخبت زندانی سیاسی سابق در نامه ای به فشارها و شکنجه های وارده بر زندانیان سیاسی پرداخته

علیرضا خالوکاکایی پاسخی از زبان مجاهدین به سران رژیم؛ که در هراسی دم‌افزون از سرنگونی محتوم، پیوسته، با توسل به

آنچه در این نوشتار به اجمال بیان می شود نگاهی است به مقوله “مجازات” و ارتباط آن با “انتقام” و

تقدیم به “بُغض”ی که نه اشک شد، نه فرو خورده؛ ماند… تا در “نبرد آخرین”، سیلاب شود. به “رضا هفت

مزدور “محمد کرمی” مجدداً در “ادامه نقدی بر قلم فرسایی آقای علی فرهنگ…”(1) به ابراز وجود پرداخت و همچون مقاله

در میان مجادله قلمی “علی فرهنگ” و “ایران دیدبان”، مزدور “محمد کرمی” نیز ابراز وجود نمود. نامبرده در مقاله ای