
۱۱ راهکار برای عبور از بنبست و بازسازی مشروعیت سیاسی
اگر جمهوری اسلامی همچنان بر حفظ نظام بهمثابه «اوجب واجبات» تأکید دارد، چارهای جز بازنگری بنیادین در ساختارهای نظری، قانونی و نهادی خود ندارد. اصلاحات پیشنهادی به ترتیب اولویت به شرح زیر است:
۱. تشکیل مجلس مؤسسان و بازنگری در قانون اساسی. اصولی که با جمهوریت، تفکیک قوا، و حق انتخاب آزاد مردم در تضادند، باید حذف یا اصلاح شوند. جمهوریت با تمرکز قدرت و ولایت فرد ناسازگار است.
۲. پذیرش خطا و ترمیم مشروعیت. هیچ اصلاحی بدون صداقت آغاز نمیشود. اعلام رسمی مسئولیتپذیری، اعتراف به اشتباهات راهبردی، و عذرخواهی از ملت، نخستین گام در بازسازی مشروعیت است.
۳. مبارزه ریشهای با فساد ساختاری و سیستمی. فسادی که مانند سرطانی پیکرهی نظام را فراگرفته، نه با شعار بلکه با شفافیت، استقلال نهادهای نظارتی، و حذف مصونیت نهادهای قدرت درمان میشود.
۴. بازگشت نیروهای نظامی به مأموریتهای ذاتی. دخالت در اقتصاد، سیاست و فرهنگ از مصادیق آشکار تضاد منافع و منبع اصلی بحرانهای ساختاری است.
۵. بازسازی رابطه دولت–ملت. ملتی که در دفاع از وطن جان میدهد، سزاوار احترام است. حکومتی که از ملت جدا شود، در برابر تهدید خارجی نیز بیپشتوانه میماند.
۶. آزادسازی فضای سیاسی. رفع حصر، آزادی زندانیان سیاسی، و ایجاد بستر مشارکت برای همه جریانهای فکری، شرط لازم برای بازسازی سرمایه اجتماعی و ملی است.
۷. پایان دکترین امتگرایی. سیاستی که دههها هزینه مادی، جانی و منطقهای بر کشور تحمیل کرد. جنگ ۱۴۰۴ مهر پایانی بر توهم آن بود.
۸. بازتعریف سیاست خارجی بر مبنای تنشزدایی. ایران بدون شریک راهبردی، در انزوا مانده و نتیجهی سیاستهای تقابلی، ضعف امنیتی و بیثباتی اقتصادی بوده است.
۹. مقابله نهادی با گفتمان جنگطلبی. جنگطلبان باید از عرصه تصمیمگیری کنار گذاشته شوند. شعلهور کردن جنگ برای بقا، نه استراتژی که خودکشی است.
۱۰. پایان انحصار رسانهای و اصلاح ساختاری در صداوسیما. رسانهای که دروغ میپراکند و نفرت میکارد، نه ابزار آگاهی، که تهدید علیه امنیت ملی است.
۱۱. حفظ شأن روحانیت با خروج از ساختار قدرت. بازگشت روحانیت به حوزههای علمیه و فاصلهگیری از مناسبات حکومتی، شأن تاریخی دین را احیا میکند و اعتماد عمومی را بازمیسازد.
@AftabkaranAzadi کانال
آفتابكاران اخبار و مقالات درباره ايران و مقاومت