دادخواهي

همەی چشم ها بە روز پنجشنبە دوختە شدە؛ به احتمال قوی آخرین فرصت دیپلماسی و امیدها برای جلوگیری از جنگ.

نوشتار: اردشیرثابت، دکترای حقوق بین الملل یک تحلیلگر سیاسی باید این پرسش را مطرح کند که چرا از میان نزدیک

در جامعه امروز ایران، یکی از بنیادی‌ترین و ریشه‌دارترین مشکلات، عدم درک نسبت مردم و حکومت است.این عدم درک نه‌تنها

رقص؛ زبانِ لحظه‌هایی است که کلمات کم می‌آورند. زوربا وقتی به بن‌بست می‌رسد، وقتی غم یا شادی از ظرفیت زبان

لازمه همه نظام های سیاسی برای حکمرانی سه مؤلفه ۱) مشروعیت، ۲) مقبولیت و  ۳) کارآمدی می‌باشد. هر حکومتی فاقد یکی

نه بی‌دلیل…بعد از دی‌ماه خونین، خیابان ساکت نشد؛ خطرناک‌تر شد…این سکوت آرامش نیست؛ خشمِ فشرده است…ترس هست، اما دیگر فرمانده

حسین را نکشتند بلکه اعدام کردند؛ فقط چوبه‌دار عوض شد.تاریخ همه را یکسان نمی‌کُشد. بعضی را با طناب دار، بعضی

ر حال این روزهای ما چیزی‌است بین تراژدی سوزناک و رقصی توام با اعتراض و فریاد. حالی‌است بین حقیقتی که

نام و نام خانوادگی عرفان نظرآهاری اعتراف کن: جناب قاضی، من سطل زباله آتش زده‌ام. زباله‌ها از چند قرن پیش

در سالگرد انقلاب منتهی به ۲۲ بهمن که یک سلطنت مطلقه‌ی پادشاهی را واژگون نمود و خود در یک خیانت