دادخواهي

حسین را نکشتند بلکه اعدام کردند؛ فقط چوبه‌دار عوض شد.تاریخ همه را یکسان نمی‌کُشد. بعضی را با طناب دار، بعضی

ر حال این روزهای ما چیزی‌است بین تراژدی سوزناک و رقصی توام با اعتراض و فریاد. حالی‌است بین حقیقتی که

نام و نام خانوادگی عرفان نظرآهاری اعتراف کن: جناب قاضی، من سطل زباله آتش زده‌ام. زباله‌ها از چند قرن پیش

در سالگرد انقلاب منتهی به ۲۲ بهمن که یک سلطنت مطلقه‌ی پادشاهی را واژگون نمود و خود در یک خیانت

روایتی که دل هر انسان دارای وجدانی را به درد می‌آورد.، روایتی ادبی بر پایه شهادتی از دل روزهای سرکوب

چهل روز از دی‌ماه گذشته است و هنوز حقیقت روی زمین مانده است؛ هنوز آن گلوله‌ها توضیح نداده‌اند چرا شلیک

ظل الله خشمگین فریاد می زد:خون جواب آزادی است، رعیت را چه به سرکشی، رعیت را چه به استنطاق صاحب

۴۷ سال پیش در روز ۲۱ بهمن ۵۷ در روستای درباغ شهرستان اردستان پای رادیو نشسته بودم که ناگاه نزدیک

در سال‌های اخیر، به‌ویژه در بزنگاه‌های بحرانی، بخشی از فضای تحلیل سیاسی ایران به‌جای واکاوی علل عمیق فروپاشی اجتماعی، مسیر