آفتابكاران اخبار و مقالات درباره ايران و مقاومت
یادداشتی کوتاه برای 14 ژوئیه، سالروز انقلاب کبیر فرانسه!
حقیقت اینکه از یاد برده بودم دیروز 14 ژوئیه سالگرد انقلاب فرانسه در 1789 است. انقلابی که سرمنشاء تحولات ژرف و گسترده در اروپا و جهان شد.
درباره ی این انقلاب بسیار نوشته اند. و رخسارش در نقاشی، شعر موسیقی و تئاتر و سینما باز تابانده اند. نگاه های مثبت و منفی و اغلب اغراق آمیز به جلوه های آن انداخته اند. هم در ستایش و هم در مذمتش بسیار مبالغه کرده اند! البته نگاه واقع گرایانه نیز فراوان بر او انداخته اند! در یک کلام: انقلاب کبیر فرانسه زشت و زیبای شگفت انگیزی است در چشم من!
برای من قلعه و زندان باستیل صرفا سمبل آن انقلاب است که منجر به استقرار مشروطه و بعد هم جمهوری گردید. انقلابی که می توانست شکوهمند بماند اما با ترور ها و جنایت های وحشتناک و پر شمار انقلابی ها چهره اش زشت شد. بسیار زشت!
بیش از نیم قرن طول کشید تا فرانسه توانست خود را از آشوب ها و عوارضش بیرون بکشد و به راه راست آزادی و دموکراسی بیفتد.
درباره ی خود باستیل هم که ظاهرا نشانه ی شقاوت ها و قساوت های خاندان سلطنتی فرانسه بود، نوشته اند که هنگام فتح آن به دست شورشیان تنها شش یا هفت نفر در آن زندانی بوده اند.
یادش گرامی دکتر رضا علومی استاد تاریخ تاری تحولات اجتماعی اروپا، در دانشکده وقتی تاریخ انقلاب فرانسه را به ما درس می داد، در این باره می گفت:
بزرگترین و سخت ترین کار محققان تاریخ دروغ زدایی از تاریخ تحولات و انقلاب های اجتماعی و سیاسی کشورها است.کاری که شاید هرگز به تمام و کمال صورت نگیرد!
باری، از انقلاب 1789 فرانسه به انقلاب 1357 ایران بر می گردم و از شباهت های آنها در دروغ پردازی و ارتکاب جنایت پس از پیروزی آنها شگفت زده می شوم! گفته بودند در زندان های شاه بیش از 100 هزار زندانی سیاسی ، اسیرند. سر این دروغ قسم حصرت عباس هم می خوردند و بسیاری، از جمله من، باورش داشتیم و با آب و تاب می پراکندیمش! البته این اشاره ام برای شستن دست محمدرضا شاه نیست، زیر دست او شستنی نیست!
انقلاب ضد سلطنتی سال 1357 ایران نیز می توانست شکوهمند باشد. اما هم نامش را دزدیدند و تبدیلش کردند به انقلاب اسلامی و هم با غرق کردنش در جهنمی از جنایت، برایش بدنامی جاودانه فراهم ساختند!
با خودم می گویم، انقلاب فرانسه بعد از نیم قرن سرانجام به راه راست افتاد و به صطلاح، عاقبت به خیر شد! آیا در ایران هم چنان خواهد شد؟
امید و انتظارم زنده، اما به اندوه درآمیخته است!
.@AftabkaranAzadi کانال
