قدرت و زمانِ رفتن: دکتر سیدجواد میرموسوی

.

ناپلئون بناپارت، فرمانده‌ای که نامش با قدرت، جنگ و سیاست گره خورده است، پس از شکست، جمله‌ای گفت که باید در حافظه تاریخ حک شود:

«بزرگ‌ترین اشتباه من این بود که نفهمیدم چه زمانی باید قدرت را ترک کنم.»
.
این جمله نه‌ تنها اعتراف به خطای شخصی است، بلکه پرده از حقیقتی بزرگ در سیاست و حکمرانی برمی‌دارد؛
.
👈 “قدرت، اگر به موقع رها نشود، همان‌قدر که می‌تواند حافظ اقتدار باشد، می‌تواند عامل سقوط شود.”
.
🔸 مشکل بسیاری از حاکمان آن است که مرز میان «اوج قدرت» و «آغاز افول» را تشخیص نمی‌دهند. آنان تصور می‌کنند حضورشان، ضامن تداوم نظم و موفقیت است، در حالی‌که واقعیت، بی‌رحمانه خلاف این را نشان می‌دهد. تجربه نشان داده است که؛
.
👈 باقی‌ماندن بیش از حد در قدرت، نه‌تنها مشروعیت را فرسایش می‌دهد، بلکه دستاوردهای گذشته را نیز زیر سایه ناکامی‌ها پنهان می‌کند.
.
🔸 در حکمرانی، دانستن «زمان رفتن» یک مهارت است؛ مهارتی که با خرد سیاسی، خودشناسی و شجاعت همراه است. ترک قدرت در زمان مناسب، نه به معنای شکست، بلکه نشانه بلوغ و درک درست از چرخه حیات سیاسی است. آن‌که می‌رود وقتی هنوز می‌توانست بماند، جاودانه می‌شود؛ و آن‌که می‌ماند وقتی باید می‌رفت، ناخواسته با شرایط بدی خواهد رفت که نمونه‌های آن در تاریخ بی‌شمارند.

کانال را با دیگران به اشتراک بگذارید.

@AftabkaranAzadi