خانه / آموزه ها /  رقصی چنین میانه میدانم آرزوست » » دکترناصرمهدوی

 رقصی چنین میانه میدانم آرزوست » » دکترناصرمهدوی

ر

حال این روزهای ما چیزی‌است بین تراژدی سوزناک و رقصی توام با اعتراض و فریاد. حالی‌است بین حقیقتی که زیر پا لگد مال شده و زمزمه‌هایی که از مرگ حقیقت می‌نالد.
حال امروز ما چیزی است بین فروپاشی هولناک  شرافت و نوری از انسانیت که همچنان می‌تابد.
حال ما امروز حالی‌است بین سوگواری و بشارت.

این روزها ؛ هم باور داریم که ویران شده‌ایم و هم گوشه چشمی برای برخاستن و ساختن دوخته‌ایم.
حال ما همچون زخمی معصومی است که از قلب او خون می‌چکد ولی همچنان در پی التیام و آری گفتن به زندگی است۰
هم ناامیدیم و هم به‌ یکدیگر دلداری می‌دهیم۰ اگر می‌بینی تلو تلو راه می‌رویم نه از روی سرمستی که بخاطر وزش توفان مسمومی است که باغمان را خزان کرده‌است و اگر می‌رقصیم نه از روی دلخوشی که از شدت جراحاتی است که اشک، قدرت بیان آن را ندارد۰

☘با همه آنچه به زبان آوردم؛ ما چاره‌ای جز آن نداریم که باز هم در طرف حقیقت بایستیم و پیکر تکه‌تکه شده‌اش را دوباره جمع‌ کنیم ۰ چاره‌ای نداریم جز آنکه دوباره برخیزیم و به‌جای  تسلیم ، در سمت مبارزه بایستم۰
چاره‌ای نداریم جز آنکه با شب سیاه ظلم ستیز کنیم و دست بر زانوی خود نهاده و از جا برخیزیم و از معبر  تاریک بی عدالتی بگذریم۰

ما گرچه تنهاترین مردمان روی زمین هستیم ؛ اما وقت آن رسیده که همه ما ایرانیان به وعده‌های پوچ بیگانگان دل نبندیم ، باید از خودمان، از لیاقت و اصالت و انسانیت خودمان و از تجربه‌های گرانی که در این سال‌ها به‌چنگ آورده‌ایم نیرو بگیریم.
باید به گوش هم بخوانیم که پس از این سینه‌خیز  نمی رویم ، وقت آن رسیده که باز هم از این خاکستر سوزناک برخیزیم و به افق‌های دور نگاه کنیم و راهمان را ادامه دهیم. ما بارها زخمی خار و خس شده‌ایم ولی در عوض آموخته‌ایم که باید سرنوشتمان را با اراده پولادین خودمان تعیین کنیم، چه اگر ناامید باشیم، زحمت صدها سال تلاشمان برای رهایی و آزادی هدر می‌رود و خون‌های بر زمین ریخته شده فراموش می‌شود۰

آری، ما دوام می‌آوریم. ما نمی‌میریم. همچنان می‌بالیم و اطمینان داریم که حاصل دوام ما رقص با ساز آزادی خواهد‌شد.
آزادی از شر استبداد ؛ چه استبداد شاهی و چه استبداد دینی!