ایرانزندانیان سیاسیمقالات روز

پیام زندانی سیاسی محمدجواد وفایی‌ثانی، قهرمان بوکس پس از سومین حکم اعدام

محمدجواد وفایی‌ثانی، زندانی سیاسی محکوم به اعدام که سال‌هاست در زندان به سر می‌برد، در پیامی از درون زندان بر پایبندی خود به باورها و آرمان‌هایش تأکید کرده است. او در این پیام با اشاره به شرایط دشوار زندان و سرنوشت نامعلوم خود، از ایمان، مقاومت و دفاع از آزادی به‌عنوان اصولی یاد می‌کند که در تمام دوران حبس همراه او بوده‌اند. این زندانی سیاسی همچنین با تأکید بر ادامه ایستادگی در برابر فشارها، حمایت خود را از آزادی و حقوق مردم ایران اعلام کرده است.

متن کامل پیام زندانی سیاسی محمدجواد وفایی‌ثانی:
«پیام‌های قبلی من را پخش نکردید خواهشمندم در حساس‌ترین لحظات عمرم این یکی پخش شود»

به نام خدا

«پاک آفریدگار بی‌مثال را به‌خاطر نعمت‌های بی‌پایانش ستایش می‌کنم و درود به محمد و آل محمد که پرتو شعاع نور نبوتش ما را از غایت تیرگی شب‌های کفر نجات داد.

به نام وطنم ایران که بزرگترین افتخارش و سخت‌ترین انتخابش راه علی، مکتب علی، در سیاه‌ترین دوره‌های تاریخ است.

و به نام برادران و خواهران مجاهد خلقم که نمادی از غرور، امید و از خود گذشتگی‌اند. که در راه نیل به آزادی استقلال و دفاع از توده ستم دیده کشور سال‌ها رنج کشیده‌اند و به بهای جان خود عدالت و آزادی را فریاد می‌زنند. من از آنان آموختم که حیات و موجودیتم باید در راستای سخن مولا علی باشد که می‌فرماید به خدا سوگند تا حق را استوار نسازم و باطل را بر نیندازم از پا نمی‌نشینم.

من در سخت‌ترین و حساس‌ترین لحظات عمرم جز ایمان به کلام قرآن در آخر آیه ۴ سوره حدید

«وَهُوَ مَعَکُمْ أَیْنَ مَا کُنْتُمْ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِیر»، برایم باقی نمانده «و او با شماست در هر کجا که باشید و به آنچه می‌کنید بیناست». دست دعا برمی‌دارم، ساده و کوتاه از او می‌خواهم که در این زمان بر اراده و شهامتم بیافزاید و وفاداریم را نسبت به مظلوم، نسبت به حق و نسبت به آزادی مردم سرزمینم از من بپذیرد.

ما محرومین از متعالی‌ترین میراث‌های انسانی سرزمینمان که برای مدتی طولانی تحت ستم بوده‌ایم اکنون انتخابی جز این نداریم که برای دفاع از مردم خود، آینده خود و آزادی خود، به مقابله برخیزیم.

ما تسلیم نخواهیم شد و ما ثابت کرده‌ایم که مهیب‌ترین سلاح ممکن، یعنی ایمان و حقانیت خود را در اختیار داریم. وجودمان تنها یک عقیده و زیست‌مان تنها یک حرف است، بدون شک اراده خداوند مافوق تمام اراده‌ها هست و مرگ و زندگی تنها به اراده اوست.

بودن ما در مسیر حق و شرافت همان مسیر مجاهدین خلق است که نعمت و منتی از سوی پروردگار ما است. ما با ایمان به این هدف و ایمان بزرگتر به آن‌که در این مسیر خدا همراه ما است به مقاومت خود ادامه می‌دهیم.

برای خواهر مریم و برادر مسعود و همه مجاهدین آرزوی سلامت و پیروزی دارم.

به امید روز آزادی و سرافرازی برای مردم سرزمینم.

زنده باد جمهوری دموکراتیک خلق ایران – درود بر رجوی

و من‌ الله توفیق ۲۸ اردیبهشت»