اخبار مهم روزجهان

اندی برنهام؛ رهبر جدید حزب کارگر و نخست‌وزیر آتی بریتانیا

حزب کارگر بریتانیا، اندی برنهام را به عنوان رهبر جدید خود انتخاب کرده و اکنون او به جای کی‌یر استارمر به نخست‌وزیری بریتانیا خواهد رسید. او هفتمین نخست‌وزیر بریتانیا طی یک دهه پس از همه‌پرسی برگزیت به شمار می‌رود.

اندی برنهام، سیاستمدار باسابقه بریتانیایی، روز جمعه ۱۷ ژوئیه به عنوان رهبر جدید حزب حاکم کارگر تایید شد و اکنون قرار است نخست‌وزیر آینده بریتانیا شود. شبانه محمود، وزیر کشور، در کنفرانس ویژه حزب گفت: «از آنجا که هیچ نامزد واجد شرایط دیگری معرفی نشده است، افتخار دارم اعلام کنم که اندی برنهام، رهبر منتخب قانونی حزب کارگر است.»

با این انتخاب، اکنون او جانشین کی‌یر استارمر در مقام نخست‌وزیری خواهد بود و هفتمین نخست‌وزیر بریتانیا در یک دهه پس از همه‌پرسی برگزیت به شمار می‌رود.

اینترنت بدون سانسور با سایفون دویچه‌ وله

حزب کارگر از اکثریت بزرگی در پارلمان برخوردار است؛ به این معنا که رهبر حزب بدون نیاز به برگزاری انتخابات جدید، خودبه‌خود نخست‌وزیر کشور می‌شود.

هیچ رقیبی در برابر نامزدی برنهام برای رهبری حزب وجود نداشت. این سومین تلاش او برای این سمت بود و پیش از این تلاش‌های او در سال‌های ۲۰۱۰ و ۲۰۱۵ ناکام مانده بودند. او وعده داده است جلو قدرت‌گیری حزب پوپولیست «اصلاح بریتانیا» را بگیرد.

او در دوران شهرداری منچستر بزرگ و به دلیل پافشاری بر دفاع از منافع این منطقه به‌عنوان «پادشاه شمال» شهرت یافت.

برنهام ۵۶ ساله هشدار داد که این آخرین فرصت حزب کارگر برای تغییر سرنوشت خود است. او وعده داد قدرت را از وست‌مینستر، مرکز سیاست بریتانیا، به مناطق مختلف کشور منتقل کند و تیمی «متحد» را برای ایجاد تغییری که کشور «فریادزنان خواستار آن است» رهبری کند.

او در جمع نمایندگان پارلمان و مقام‌های حزب کارگر گفت: «ما متحد هستیم و قدرتی را که از این اتحاد به دست می‌آید، در خدمت مردم و مناطقی قرار می‌دهیم که بیش از حد انتظار کشیده‌اند تا سیاست دوباره به آنها اجازه امیدواری بدهد.»

برنهام وعده داد امید را به مردم بازگرداند
برنهام پس از تایید رهبری‌ خود بر حزب کارگر، در سخنانی خطاب به دیگر اعضای حزب گفت که “آماده رهبری و ساختن” بر پایه بنیانی است که استارمر بنا نهاده است. او در اظهارات خود اما گفت که در دوران استارمر، زمان انتظار در خدمات ملی سلامت بریتانیا کاهش یافته، راه‌آهن‌ها دوباره به کنترل عمومی درآمده‌اند و به تلاش‌های استارمر برای قرار دادن بریتانیا در مرکز امور جهانی اشاره کرد.

رهبر جدید حزب کارگر همچنین وعده داد که “امید را به مردم بازگرداند” و بخش‌های فراموش‌شده کشور را احیا کند.

برنهام همچنین گفت بریتانیا در دهه ۱۹۸۰ دست به “مجموعه‌ای از انتخاب‌های نادرست” از جمله این که “قدرت سیاسی، متمرکز و قدرت اقتصادی، خصوصی‌سازی شد”.

در آن زمان، مارگارت تاچر، نخست‌وزیر محافظه‌کار، در دهه ۱۹۸۰ سیاست‌های بازار آزاد و مقررات‌زدایی را دنبال کرد که به شکوفایی بخش خدمات مالی در لندن، اما صنعت‌زدایی در شمال انگلستان انجامید.

برنهام همچنین در ارتباط با اقتصاد خواستار کنترل عمومی بیشتر بر کالاها و خدمات ضروری برای مقابله با تورم شد.

برنهام گفت: «اگر کنترل عمومی کافی بر هزینه اقلام ضروری نداشته باشیم، چگونه می‌توانیم تورم، هزینه‌های عمومی و باقی اقتصاد را کنترل کنیم.»

شهردار پیشین منچستر بزرگ همچنین در بخش دیگری از اظهارات خود گفت: «من رهبر حامی کسب‌وکار حزب کارگر خواهم بود، همان‌طور که شهردار حامی کسب‌وکار منچستر بزرگ بودم.»

برنهام با اشاره به دستاوردهایش در مقام شهردار گفت: «ما با همکاری یکدیگر اوضاع مناطق را دگرگون می‌کنیم؛ این همان شیوه‌ای است که در منچستر در پیش گرفتیم و آن را در سراسر کشور به کار خواهیم بست.» در دوران شهرداری او، منچستر شاهد جهشی در رشد اقتصادی و ایجاد الگوی جدید و یکپارچه حمل‌ونقل عمومی به نام “شبکه زنبور” بود.

برنهام در عین حال، افزون بر اشاره به نقش خود به عنوان نخست‌وزیر آینده، درباره وضعیت حزب نیز سخن گفت. او خطاب به اعضای دیگر حزب کارگر گفت: «اگر درگیر نزاع‌های داخلی باشیم، راست‌گرایان را شکست نخواهیم داد.»

نخست‌وزیر آینده بریتانیا همچنین با اشاره به این که “هنوز درباره اعضای کابینه خود تصمیم نگرفته است” افزود: «اعضای حزب کارگر را که دیدگاه‌های متفاوتی با من دارند، تعلیق یا مجازات نخواهد کرد.»

طرح بزرگ برنهام برای «توازن دوباره قدرت»

برنهام بار دیگر وعده داد اختیارات بیشتری به مناطق واگذار کند و به انتشار گزارش‌ها و حملات تفرقه‌افکنانه علیه نمایندگان حزب کارگر که با دیدگاه‌های او موافق نیستند پایان دهد. با این حال، هنوز جزئیات زیادی درباره اولویت‌های سیاست‌گذاری او مشخص نیست.

او گفت هنوز درباره ترکیب تیم اصلی وزیرانش تصمیم نگرفته است، اما اطمینان خواهد داد که کابینه «بازتاب‌دهنده همه بخش‌های حزب و همه جوامع» باشد.

برنهام در رقابت رهبری هیچ رقیبی نداشت و سخنرانی پیروزی او نیز جزئیات چندانی فراتر از برنامه‌هایی ارائه نکرد که پس از بازگشتش به پارلمان در ماه گذشته مطرح کرده بود. او با پیروزی در حوزه انتخابیه میکرفیلد به مجلس عوام بازگشت و روند جانشینی استارمر را آغاز کرد.

برنهام در آن سخنرانی بخشی از برنامه داخلی خود را ترسیم کرده و گفته بود می‌خواهد بزرگ‌ترین «توازن دوباره قدرت» به سود مناطق بریتانیا را هدایت کند. او معتقد است این سیاست می‌تواند نابرابری و خشم جوامع نادیده‌گرفته‌شده‌ای را کاهش دهد که شمار فزاینده‌ای از آنها به حزب اصلاح بریتانیا و در برخی موارد به حزب چپ‌گرای سبزها روی آورده‌اند.

او روز جمعه گفت حزب کارگر نباید برای مقابله با این دو حزب تلاش کند «از سبزها سبزتر یا از اصلاح بریتانیا اصلاح‌طلب‌تر» باشد، بلکه باید «جسورانه، با اعتمادبه‌نفس و به‌طور اصیل خودمان باشیم؛ یعنی حزب کارگر».

وعده مقابله با قدرت‌گیری حزب نایجل فاراژ

پیام برنهام درباره داشتن برنامه‌ای برای متوقف کردن رشد حزب اصلاح بریتانیا توانست نمایندگان حزب کارگر را با او همراه کند. بسیاری از این نمایندگان نگران‌اند در انتخابات سراسری آینده، که باید حداکثر تا سال ۲۰۲۹ برگزار شود، کرسی‌های خود را به حزب پوپولیست نایجل فاراژ، چهره باسابقه کارزار خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا، واگذار کنند. حزب اصلاح بریتانیا ماه‌هاست در صدر نظرسنجی‌ها قرار دارد.

با این حال، پذیرش کمک‌های مالی از سوی ثروتمندان از سوی فاراژ در هفته‌های اخیر تا حدی به اعتبار او آسیب زده و شاید فرصتی برای برنهام فراهم کرده باشد تا محبوبیت حزب کارگر را احیا کند.

اما او زمان زیادی در اختیار ندارد.

با توجه به اینکه انتخابات سراسری حداکثر سه سال دیگر برگزار خواهد شد، برنهام باید اجرای وعده‌هایش را که بسیاری از آنها بر برنامه‌ریزی بلندمدت استوارند، هرچه سریع‌تر آغاز کند.

او وعده داد دولتش از هفته آینده با سرعت عمل خواهد کرد.

برنهام گفت: «دولتی که من رهبری می‌کنم، از هفته آینده با اعتمادبه‌نفس این مسیر را مشخص خواهد کرد. به همین دلیل، تغییر امروز مهم‌ترین لحظه تحول در سیاست ما طی ۴۰ سال گذشته است.»

جانشینی استارمر و تقابل با فشارها
برنهام از هفته‌ها پیش برای جانشینی استارمر در نظر گرفته شده بود. او چهار هفته پیش، پس از برگزاری یک انتخابات میان‌دوره‌ای، به عنوان نماینده به پارلمان بازگشت. استارمر در ماه ژوئن، در بحبوحه فشارهای فزاینده ناشی از سقوط شدید محبوبیتش در نظرسنجی‌ها و انتصاب پیتر مندلسون به عنوان سفیر بریتانیا در آمریکا استعفا کرد. مندلسون از نزدیکان پیشین جفری اپستین ، سرمایه‌داری بود که به دلیل جرائم جنسی محکوم شده بود.

دولت استارمر در عین حال با چالش‌هایی مانند تورم، فشار بیش از حد بر خدمات عمومی و بحران‌های خارجی، از جمله تداوم تهاجم روسیه به اوکراین و جنگ آمریکا و اسرائیل علیه جمهوری اسلامی، مواجه بوده است. دونالد ترامپ، رئیس‌ جمهور آمریکا نیز در موضوعاتی مانند انرژی و مهاجرت به شدت از استارمر انتقاد کرده بود.

استارمر روز دوشنبه رسما استعفای خود را به چارلز سوم، پادشاه بریتانیا تقدیم خواهد کرد و پس از آن، پادشاه بریتانیا از برنهام خواهد خواست کابینه تشکیل دهد.