اخبار مهم روزایران

هشدارآمریکا به شرکای تجاری حکومت ایران: میان تهران و اقتصاد جهانی یکی را انتخاب کنید

اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری آمریکا، به کشورهایی که به روابط مالی و تجاری خود با جمهوری اسلامی ادامه می‌دهند هشدار داد که باید میان همکاری با تهران و حفظ دسترسی به ایالات متحده و نظام مالی جهانی یکی را انتخاب کنند.

اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری آمریکا با انتشار مقاله‌ای در روزنامه فایننشال تایمز تاکید کرد دولت ترامپ قصد دارد با قطع همه شریان‌های مالی و تجاری جمهوری اسلامی، تهران و کشورها و نهادهای همکار با آن را در انزوای کامل اقتصادی قرار دهد.او روز یکشنبه در مقاله‌ای این اقدامات آمریکا را به «روز دی» (D-Day) در جریان جنگ جهانی دوم تشبیه کرد.«روز دی» به نبرد مشهور نرماندی اشاره دارد. در این نبرد نیروهای متفقین در ششم ژوئن سال ۱۹۴۴ در ساحل نرماندی پیاده شدند و به آزادسازی فرانسه اشغالی از نیروهای آلمان نازی پرداختند. این نبرد که بزرگترین عملیات آبی‌خاکی تاریخ محسوب می‌شود، در نهایت به شکست آلمان نازی در جبهه نرماندی انجامید.

آقای بسنت همچنین یادآوری کرد که رهبران متفقین در جریان کنفرانس تهران درباره اجرای این عملیات تصمیم‌گیری کردند. به گفته آقای بسنت، مساله رهبران متفقین در آن زمان این بوده است که چگونه می‌توانند بیشترین فشار را به دشمن وارد کنند.

آقای بسنت نوشت: «اکنون تاریخ همین پرسش را بار دیگر به تهران بازگردانده و زمان آن فرا رسیده است که با تمام قدرت و عزم آمریکا به آن پاسخ داده شود.»او گفت که حملات نظامی آمریکا به ایران «بخش چشمگیری از قابلیت‌های نظامی ایران را از بین برده و برنامه هسته‌‌ای ایران را تضعیف کرده است.»

آقای بسنت نوشت: «اکنون وارد مرحله نهایی می‌شویم. از سپیده‌دم، «روز دی» اقتصادی، یعنی بزرگ‌ترین تهاجم مالی که تاکنون علیه یک دشمن تدارک دیده شده است، آغاز می‌شود.»

او که قرار است دوشنبه دوم شهریور در کنفرانسی مطبوعاتی جزییات اقدامات تازه دولت آمریکا علیه جمهوری اسلامی را اعلام کند، هشدار داده است که ادامه همکاری با حکومت ایران، دسترسی این کشورها به سرمایه و بازارهای جهانی را به خطر خواهد انداخت.

وزیر خزانه‌داری ایالات متحده از آغاز مرحله‌ای تازه و گسترده در فشار اقتصادی علیه جمهوری اسلامی خبر داده و آن را «روز سرنوشت‌ساز اقتصادی» و بزرگ‌ترین تهاجم مالی سازمان‌یافته علیه یک دشمن توصیف کرده است.

بسنت در این یادداشت با اشاره به کنفرانس تهران در سال ۱۹۴۳ نوشت رهبران متفقین در آن زمان در پی یافتن راهی برای وارد‌کردن «بیشترین فشار ممکن بر دشمن» بودند. به گفته او، تاریخ اکنون همان پرسش را بار دیگر پیش روی تهران قرار داده و زمان آن رسیده است که ایالات متحده با تمام توان به آن پاسخ دهد.او تاکید کرد دونالد ترامپ، رییس‌جمهوری آمریکا، با استفاده از قدرت نظامی ایالات متحده بخش قابل‌توجهی از توانایی‌های نظامی حکومت ایران را از میان برده و برنامه هسته‌ای این کشور را تضعیف کرده است. بسنت افزود واشینگتن اکنون وارد «مرحله نهایی» شده و می‌خواهد فشار نظامی را با حمله‌ای گسترده به منابع مالی و تجاری جمهوری اسلامی تکمیل کند.

وزیر خزانه‌داری آمریکا در ادامه، جمهوری اسلامی را حکومتی خواند که طی ۴۷ سال گذشته هم در داخل ایران و هم در خارج از مرزهای آن نقشی مخرب داشته است. او گفت فساد و سیاست‌های حکومت، اقتصادی را که می‌توانست یکی از قدرتمندترین اقتصادهای جهان باشد به ویرانی کشانده و مردم مبتکر و کارآفرین ایران را با سرکوب روبه‌رو کرده است.

بسنت همچنین جمهوری اسلامی را متهم کرد که در خارج از ایران، شبکه‌ای از گروه‌های نیابتی را برای ادامه فعالیت‌های خشونت‌آمیز و تروریستی حفظ کرده است. او گفت ایالات متحده بهای سنگینی در رویارویی با این شبکه پرداخته، هرچند تنها کشوری نیست که با پیامدهای فعالیت‌های آن مواجه شده است.

به گفته وزیر خزانه‌داری آمریکا، با وجود گستردگی تهدیدهای ناشی از سیاست‌های تهران، واشینگتن در بسیاری از موارد در عزم خود برای مقابله با جمهوری اسلامی تنها مانده است.

بسنت کاهش شدید ارزش ریال و نرخ بالای تورم در ایران را نتیجه سیاست‌های دولت ترامپ دانست. او گفت اقتصاد ایران چنان تضعیف شده که ارزش پول ملی این کشور به پایین‌ترین سطح خود رسیده و تورم نیز به یکی از بالاترین سطوح تاریخی نزدیک شده است.

او یادآور شد آخرین امید جمهوری اسلامی، ادامه همکاری کشورهایی است که از روی ترس یا ملاحظات اقتصادی تصور می‌کنند سازش با تهران می‌تواند امنیت یا صلحی پایدار برای آنها به همراه آورد.

وزیر خزانه‌داری آمریکا بدون نام‌بردن از کشور مشخصی گفت برخی دولت‌ها و نهادهای خارجی همچنان نفت ایران را خریداری و حمل می‌کنند و انتقال منابع مالی این کشور را از طریق صرافی‌ها و مناطق آزاد تجاری تسهیل می‌کنند.

به گفته او، برخی کشورها همچنین به پروازهای ایران اجازه فعالیت می‌دهند، کشتی‌ها را به نمایندگی از تهران در دفاتر خود ثبت می‌کنند و بر انتقال سوخت میان کشتی‌ها در دریا و استفاده غیرقانونی از نظام بانکی‌شان چشم می‌بندند. بسنت این کشورها را متهم کرد که هم‌زمان می‌کوشند میزان همکاری خود با جمهوری اسلامی را پنهان کنند.

او گفت این کشورها بر اساس این محاسبه عمل می‌کنند که مماشات با تهران، در مقایسه با ایستادگی در برابر آن، گزینه‌ای امن‌تر است؛ اما باید پیامدهای کمک به بقای جمهوری اسلامی را نیز در نظر بگیرند.بسنت برای توضیح این دوراهی به دیدگاه بلز پاسکال، فیلسوف فرانسوی قرن هفدهم، اشاره کرد. به گفته او، پاسکال معتقد بود عدم قطعیت، انسان‌ها یا ملت‌ها را از داوری معاف نمی‌کند، بلکه آنها را ملزم می‌کند خطرها را دقیق‌تر ارزیابی کنند؛ زیرا در چنین شرایطی بهای یک محاسبه اشتباه می‌تواند سنگین‌تر باشد.

وزیر خزانه‌داری آمریکا گفت «شرط‌بندی پاسکال» اکنون درباره شریان‌های حیاتی اقتصاد ایران مصداق پیدا کرده است. به گفته او، کشورهایی که برای در امان ماندن از واکنش تهران همچنان منابع مالی حکومت ایران را تامین می‌کنند، در عمل همان حکومتی را تقویت می‌کنند که از آن هراس دارند.

بسنت هشدار داد که این کشورها از مرز تحمل آمریکا عبور کرده‌اند و باید میان ادامه همکاری با جمهوری اسلامی و حفظ روابط اقتصادی خود با ایالات متحده و نظام مالی جهانی یکی را انتخاب کنند.

او گفت ترامپ در حال انجام کاری است که روسای‌جمهوری پیشین آمریکا از آن خودداری کردند: پایان‌دادن به تهدیدی که دولت‌های قبلی به مدیریت و مهار آن رضایت داده بودند.

به گفته بسنت، طبقه سیاسی آمریکا برای چند دهه چرخه‌ای بی‌پایان از اقدامات تحریک‌آمیز جمهوری اسلامی را پذیرفت، در حالی که باید منافع ایالات متحده را با قاطعیت بیشتری پیش می‌برد. او گفت نسل دیگری نباید زیر سایه تهدید نیروهایی زندگی کند که شعار «مرگ بر آمریکا» سر می‌دهند و در پی تحقق اهداف هسته‌ای جمهوری اسلامی هستند.

وزیر خزانه‌داری آمریکا استدلال کرد که انزوای کامل مالی تهران می‌تواند نیاز به استفاده مستقیم از نیروی نظامی ایالات متحده را کاهش دهد و هم‌زمان امنیت و آزادی عمل متحدان واشینگتن را افزایش دهد.او همچنین برای کشورهایی که روابط مالی و تجاری خود را با ایران قطع کنند، مشوق‌هایی در نظر گرفت. بسنت گفت قطع همکاری با تهران می‌تواند دسترسی این کشورها به سرمایه جهانی را افزایش دهد، اعتماد به بازارهایشان را تقویت کند و جایگاه مورد نظر آنها را در اقتصاد بین‌المللی بهبود بخشد.

در مقابل، او هشدار داد کشورهایی که روابط خود را با تهران حفظ کنند، ممکن است مسیر دستیابی به رفاه پایدار را از دست بدهند. به گفته او، در کشورهایی که اعتماد سرمایه‌گذاران و بازارهای جهانی به آنها کاهش می‌یابد، فعالیت‌های مالی غیرقانونی معمولا گسترش پیدا می‌کند.

بسنت گفت هر کشوری که به‌عنوان شریان مالی یک حکومت رو به زوال عمل کند، باید انتظار داشته باشد در انزوای آن نیز سهیم شود. او افزود کشوری که به پناهگاهی برای فعالیت‌های تروریستی تبدیل شود، از دید ایالات متحده به بازیگری مطرود در جهان بدل خواهد شد.

وزیر خزانه‌داری آمریکا جمهوری اسلامی را متهم کرد که طی سال‌های گذشته، اخاذی را در قالب تضمین‌های امنیتی عرضه کرده و از ترس کشورهای دیگر نسبت به اقدامات تلافی‌جویانه تهران بهره برده است.

به گفته او، قدرت جمهوری اسلامی بر محاسبه‌ای استوار بوده که واکنش [حکومت] ایران را قطعی، اما اجرای تهدیدهای آمریکا را قابل‌مذاکره می‌دانسته است. بسنت گفت با بازگشت ترامپ به قدرت، این دوره به پایان رسیده و کشورهایی که از ایستادگی در برابر تهران هراس دارند، نباید هزینه آزمودن اراده واشینگتن را دست‌کم بگیرند.

او افزود ترامپ شرایطی فراهم کرده است که دولت آمریکا بتواند از همه نهادها، اختیارات قانونی و ابزارهایی استفاده کند که بسیاری تصور می‌کردند واشینگتن هرگز به آنها متوسل نخواهد شد.بسنت هشدار داد هرگونه ارتباط باقی‌مانده با تهران می‌تواند انزوای اقتصادی کشورها و نهادهای مرتبط را تسریع کند؛ خواه این ارتباط آگاهانه ایجاد شده باشد و خواه دولت‌ها و شرکت‌ها عمدا آن را نادیده گرفته باشند.

وزیر خزانه‌داری آمریکا همچنین درباره احتمال واکنش نظامی جمهوری اسلامی هشدار داد. او گفت اگر هم‌زمان با تضعیف اقتصاد ایران و کاهش تسلط حکومت بر قدرت، تهران علیه نیروهای آمریکایی یا کشورهای همسایه در خلیج فارس اقدام نظامی انجام دهد، ترامپ «به‌سرعت و قاطعانه» پاسخ خواهد داد.

بسنت در پایان هدف دولت آمریکا را قطع همه شریان‌های اقتصادی توصیف کرد که به بقای جمهوری اسلامی کمک می‌کنند. او گفت فشارها تا زمانی ادامه خواهد یافت که تهران در انزوای کامل قرار گیرد.

او بار دیگر با اشاره به پاسکال، تصمیم کشورهای همکار با حکومت ایران را نوعی انتخاب درباره آینده آنها دانست و پرسید آیا این کشورها حاضرند در برابر موج تازه فشارهای آمریکا، آینده خود را به خطر بیندازند.