
.
اینروزها وضعیتی بر من عارض شده است که حال و روز عباسمیرزای ولیعهد را پس از شکست از سپاه روس، و پذیرش از روی ناچاریِ قرارداد ننگین ترکمانچای در ژرفای ذهن بازآفرینی میکند.
%۵۰ سهم ایران در دریای مازندران را به ۸% کاهش دادند…
اجازه حفاری و استحصال از منابع گازی را بهما ندادند…
قطعنامههای تحریمی ایران را یکانیکان امضا کردند…
نیروگاه هستهای بوشهر فاقد استاندارد بدون راندمان کافی را به ما حقنه کردند که هنوز نتوانسته بازدهیای به اندازه نیروگاه قزوین داشته باشد…
سامانه اس ۳۰۰ را با سالها تاخیر و نگاهداشت اصل پول، تحویلمان دادند که نتوانست یک گنجشک را هم بزند، جنگنده رژیم اسرائیل پیشکش…!
در جنگ داخلی سوریه، از توانمندیمان بهعنوان میلیشا و پیادهنظامشان استفاده کردند تا از بهبود روابط ایران و غرب جلوگیری کنند…
آخرالامر هم رندانه مارا وارد بازی خطرناک جنگ اوکراین کردند…
پهپادهای خونآشام را برای کشتار غیرنظامیان بهکار گرفتند و موشکهای بالستیک میانبُردمان را بار کشتی کردند و همه اینها را جار زدند و رسانهای کردند تا ما را وارد بازیِ بیبازگشتی کنند که هیچ پل سالمی پشت سرمان نباشد…
آنگاه وقیحانه بر سرِ موضوع جزایر سهگانهمان اظهار موضع کرده، خواستار حل اختلافات از طریق گفتگو یا مراجع حقوقی بینالمللی شدند حال آنکه همزمان پای خودشان بهعنوان متجاوز در گِلولای زمین اوکراین بود!
و در نهایت در جریان جنگ ۱۲روزه ایران و اسرائیل، بهیادشان آمد که جمعیت قابل توجهی از اسرائیلیها، روستبارند و زمانی که آسمانِ ایران بیدفاع شده بود؛ هدف بارش گلوله و موشک قرارمان دادند و تنهایمان گذاشتند و بر بلاهتمان خندیدند…!
📌 چگونه بر این همه، بیدرایتی و سادهلوحی روسوفیلها و چینش اشتباه سیاست خارجی و بذل و بخششهای یکطرفه نگرییم و سر در جَیبِ خویش نگیریم!
کانال را با دیگران به اشتراک بگذارید.
@AftabkaranAzadi
آفتابكاران اخبار و مقالات درباره ايران و مقاومت