
من اگر کافر و بیدین و خرابم؛ به تو چه؟
من اگر مست می و شرب و شرابم ؛ به توچه؟
تو اگر مستعد نوحه و آهی، چه به من؟
من اگر عاشق سنتور و ربابم؛ به تو چه؟
تو اگر غرق نمازی، چه کسی گفت چرا؟
من اگر وقت اذان غرقه به خوابم، به تو چه؟
تو اگر لایق الطاف خدایی، خوش باش
من اگر مستحق خشم و عتابم، به تو چه؟
دُنیا گر چه سراب است به گفتار شما
من به جِد طالب این کهنه سرابم، به تو چه؟
تو اگر بوی عرق میدهی از فرط خلوص!
و من ار رایحهی مثل گلابم، به تو چه؟
من اگر ریش، سه تیغ کردهام از بهر ادب
و اگر مونس این ژیلت و آبم، به تو چه؟
تو اگر جرعهخور باده کوثر هستی!
من اگر دُردکش بادهی نابم، به تو چه؟
تو اگر طالب حوری بهشتی، خب باش!
من اگر طالب معشوق شبابم، به تو چه؟
تو گر از ترس قیامت نکنی عیش عیان
من اگر فارغ از روز حسابم، به تو چه؟
@AftabkaranAzadi
کانال را با دیگران به اشتراک بگذارید.
آفتابكاران اخبار و مقالات درباره ايران و مقاومت