شعر و ادبیات

زیر خط فقر تو نان و پنیری خورده‌ای؟کودکت را دست خالی سوی دکتر برده‌ای؟ زیر خط فقر در سرما شبی

شیخ است و شاه هر که در او عشق قدرت استهر کس که فکر مرتبه و جاه و شوکت است

سیاوش سیه را به تندی بتاخت نشد تنگدل جنگ آتش بساخت ز هر سو زبانه همی برکشید کسی خود و

دوست می‌دارم من این نالیدن دلسوز را تا به هر نوعی که باشد بگذرانم روز را شب همه شب انتظار

اینهمه خواب های پوشالیکه به چشمت خَزَند صبح وُ غروب اینهمه بادها که در سر توپرسه زن گشته در شمال

هنگامۀ آزادیست ، خیزیم که هنگام استتا دُور ِ دد ِ دوران در بطن ِ خزان آریم در دل بی

نسیمِ بادِ صبا دوشم آگهی آورد که روزِ محنت و غم رو به کوتهی آورد به مُطربانِ صَبوحی دهیم جامهٔ

منم تقویمِ دلتنگی که از اسفند غمگینمبه پلکِ خیس و چشمانِ ترت سوگند غمگینم تنم آجر به آجر درد دارد

یک نفر پیش فلک ریش گرو بگذاردبلکه دست از سر آزردن ما برداردچه خطاهامگر از جانب ما سر زده کهدائما

به فرضآخر اسفند هم بهار بیاید بهار با گل زردیسر قرار بیاید به فرضسر بزند آسمان به پنجره‌هامان انار خسته‌یکنج