
✅کمونیستها گفتند: «نان برای همه»، قحطی و مرگ میلیونها انسان شد.
✅هیتلر گفت: «نجات ملت آلمان»، جهان را به آتش کشید.
✅موسولینی وعده داد: «افتخار ایتالیا را بازمیگردانم»، اما کشورش به فقر و جنگ کشیده شد.
✅پینوشه گفت: «اقتصاد آزاد و شکوفا» ، آزادی را در زندانها خفه کرد.
✅قذافی گفت: «بهشت روی زمین میسازم»، اما سالها دیکتاتوری و سرکوب به جا گذاشت.
✅صدام حسین وعده «عراق قدرتمند» داد، اما کشورش را به ویرانهای از جنگ و تحریم بدل کرد.
✅چاوز در ونزوئلا گفت: «برابری برای همه»، اما تورم و فقر خانمانبرانداز شد.
✅کیم ایل سونگ وعده «بهشت سوسیالیستی» داد، اما ملت کره شمالی را در قفس فقر و ترس زندانی کرد.
✅پول پوت (خِمرهای سرخ) وعده «جامعهای برابر و بیطبقه» داد، اما میلیونها نفر را قتلعام کرد.
✅رابرت موگابه گفت: «استقلال و رفاه»، اما زیمبابوه را به یکی از فقیرترین کشورهای جهان رساند.
✅استالین وعده «بهشت کارگران» داد، اما اردوگاههای کار اجباری و سرکوب خونین به جا گذاشت.
✅خمینی وعده آب و برق مجانی داد
و………….
🔹همه اینها یک نقطه مشترک دارند:
همه شعارها زیبا بودند،
«نان»، «آزادی»، «عدالت»، «رفاه
اما آنچه باقی ماند، زنجیری بود که با لبخند بسته شد.
مردم دست زدند، امید بستند، فریب خوردند…
و وقتی چشم باز کردند، دیر شده بود.
🔻همه این ملت ها دو وجه مشترک داشتند:
۱_ بدون مطالعه، بدون پرسش “هورا کشیدند”
۲_به جای برنامه، به جای کار، به دنبال منجی و قهرمان بودند.
آفتابكاران اخبار و مقالات درباره ايران و مقاومت