آفتابكاران اخبار و مقالات درباره ايران و مقاومت
ارسالی
همانطور که میدانید در سال ۱۹۹۳ یاسر عرفات رهبر سازمان آزادیبخش فلسطین طی پیمان «اسلو»، پس از سالها مناقشه اختلافات را کنار گذاشت و «اسرائیل» را به رسمیت شناخت. این توافق تاریخی به تشکیل دولت خودگردان فلسطین و تقسیم کرانه باختری و غزه منجر شد و امیدی واقعی برای پایان منازعه دیرینه شکل گرفت.
تا پیش از این اقدام یاسر عرفات، جمهوری اسلامی از عرفات و جنبش فتح حمایت کامل میکرد. اما پس از امضای پیمان صلح وقتی عرفات تصمیم گرفت از راه مذاکره جلو برود جمهوری اسلامی او را کنار گذاشت و به حمایت همهجانبه از گروه نوپای حماس پرداخت، جریانی رادیکال اسلامگرا و مسلح که با روند صلح مخالف بود.
با پشتیبانی مالی، تسلیحاتی و سیاسی جمهوری اسلامی، حماس در غزه قدرت گرفت و وارد درگیریهای نظامی مکرر با اسرائیل شد و عملاً مسیر صلح را مسدود کرد.سرمایهگذاری سنگین ایران در فلسطین و لبنان در حالی بود که وضعیت معیشتی مردم ایران روز به روز بد و بدتر شد.
اگر این حمایتها نبود، با روند تدریجی صلح میان فلسطینیها و اسرائیلیها، سایر کشورهای عربی نیز به سرعت راه عرفات را دنبال میکردند. اما جمهوری اسلامی با دامن زدن به خشونت به تداوم درگیریها کمک کرد. لبنان سوریه یمن و عراق را در کنار حماس تجهیز کرد تا مانع صلح پایدار و پایان جنگ در خاورمیانه شود.
امروز حماس پس از سه دهه جنگی که آخرینش دو سال جنگ خونین اخیر بود، همان گروهی که جمهوری اسلامی از آن به عنوان “مقاومت” یاد میکند، پیمان صلح با اسرائیل را امضا کرد، همه گروگانها را آزاد و اعلام کرد که اسلحه را کنار میگذارد.
حماس همچنین پذیرفته است که حکومتی مشابه دولت خودگردان فلسطین در غزه اداره امور را بهدست بگیرد، شرایطی که عملاً شبیه مفاد پیمان اسلو است. این اتفاق در کنار سفر دونالد ترامپ به اسرائیل و تقویت روند صلح، نشاندهنده تغییری تاریخی در معادلات منطقه است و جالب اینجاست که جمهوری اسلامی از ترس فروپاشی، این بار و پس از سالها پول پاشی از جیب ملت ایران، از این اقدام حماس حمایت کرده است!!
این یعنی پس از آنکه در سال ۱۹۹۳ فلسطین و اسرائیل به نقطهای واقعی از صلح رسیدند، جمهوری اسلامی تنها بازیگری بود که با سیاستهای مخربش، از تأمین سلاح تا پشتیبانی نظامی از حماس، مانع صلح شد.
نتیجه این سیاست چیزی نبود جز هزاران کشته در هر دو طرف و از بین رفتن فرصتهای تاریخی برای آرامش، و حالا جمهوری اسلامی به همان چیزی تن داد که یاسر عرفات ۳۲ سال قبل به آن رسیده بود!
جمهوری اسلامی چیزی جز《ندامت》برای ایران و ایرانی از خود به جا نگذاشته است.
