آفتابكاران اخبار و مقالات درباره ايران و مقاومت
بهبهانهی افزایش قیمت حاملهای انرژی و تعرفههای آب و برق …
مزن مسعود خنجر را، به قلب ملتِ رنجور
که فریادش بلند است از بلا و زخم جوراجور
مسعود پزشکیان عزم خویش را برای آنچه که اصلاحات اقتصادی میخوانَد-که در واقع جهت تامین کسری بودجه میباشد- اعلام کرده است. همو پیشتر تاکید کرده بود، این اصلاحات را با کسب رضایت بیمار(!) عملی خواهد کرد.
در این نوشتار به نقد و بررسی تصمیم دولت پزشکیان یا همان برنامههای دیکتهشده دولت پنهان خواهم پرداخت.*
پرسش اصلی ایناست که ضرورت این جراحی چیست؟ چه دلایلی موجب شده تا حاکمیت را مُصِر به انجام آن کند.
پر واضح است آن چیزی که دولت را به چنین تَقلاهایی انداخته و او را به فلسفهبافیِ مضحکی واداشته، کسری بودجه ناشی از انسدادِ مناسباتِ اقتصادی با جهان پیرامون و عدمِ عادیسازی روابط سیاسی با قدرتهای موثر و تبعاتِ افزایش تنش در محیطِ منطقهای است.
پزشکیان میگوید: پیش از جراحی رضایت بیمار را جلب خواهم کرد! به من بگو مسعود، مگر بیمار به مطب یا شفاخانهات (!) مراجعه کرده که اکنون قصدِ جراحیِ او را داری؟
وانگهی چرا همه این جراحیها باید بر روی ملتِ مفلوک صورت گیرد؟! چرا دولت یا حاکمیت ضرورتی در خود برای انجام اینگونه جراحیها و یا تغییر سیاستها نمیبیند و هرگاه کفگیرِ بودجه به تَهِ دیگ میخورَد به اسمِ جراحی، به فکرِ جبران کسری بودجه و پُر کردنِ خزانه میافتد!
در طول روزهای گذشته، چه قاعده هرم اجتماعی و چه سطوح نخبگانی مخالفت خودشان را با طرحها و رویاهای مسعود پزشکیان ابراز کردهاند.
کسی نمیگوید: ادامه شیوه اِعمال سیاستها و سازوکارهای اقتصادیِ فعلی مطلوب است، اما اویی که کاسهی چهکنم بدست گرفته و نالان میگوید:
هزینهی نهاده و دارو و حقوق بازنشسته ندارد و نمیتواند از پسِ تَمشیَت امور برآید؛ ابتدا باید از خود بپرسد مگر آن هنگام که دستِ دخترش را گرفته بود و به ستاد انتخابات آمده بود، خبر از وضعیتُ فلاکتبار پیشِ رو نداشت؟
از آن گذشته، چرا دکتر مسعود که میگوید پول نهاده و دارو را ندارد، از خود نمیپرسد؛ دلایلِ به اینجا کشاندنِ بودجه مملکت چه سیاستهایی است؟ مردم چگونه از رییس جمهور باور کنند که فقرُ منابعِ مالی دارد اما تیغش تنها برای مردم بُرّا است؟ چرا نمیتواند از نهادها یا سازمانهای مذهبی بپرسد گزارشی از عملکرد و بازدهی نهادهایشان در ارتقاء سطح فرهنگی یا بینش مذهبی جامعه ارائه دهند.
راستی چرا پزشکیان، برای جراحی مورد نظر خویش، تنها جیبِ مردم را نشانه رفته تا نداریهایش را جبران کند؟ او که دائم از نهجالبلاغهی مولاعلی برایمان بریدههایی از فرمان مالک اشتر میآورَد پاسخ بدهد، علی (ع) ماشهی سرخ را برای داغکردن دستُ برادرش عقیل از کوره بیرون آورد یا رعیتی از بیابانهای الرمادی!
از تو میپرسم، چرا برنامهی به اصطلاح جراحیِ دکتر پزشکیان تنها افزایش بنزین را شامل شده، دیگر جراحیهای بنیادین را زمین گذاشته است؟
یکی از دلایلی که جراحیِ ادعایی مسعود پزشکیان را اَبتَر گذاشته و آن را با شکست محتوم مواجه خواهد ساخت، ایناست که تنها بخشی از قیمتگذاریهای دستوری را مَطمَح نظر قرار داده و از دگردیسیهای مهم دیگر غافل مانده است.
پزشکیان چگونه میخواهد مردم را قانع کند وقتی در طول یکسال و نیم گذشته یککار شاخصِ عمده در حوزههای گوناگون انجام نداده، و جوانب و تبعات مُخَرب آن را، سنجش و برآورد نکرده است؟
از اینرو، همانگونه که گفته شد نام چنین برنامهای اصلاً جراحی نیست، و تنها به یک جبرانکنندهی موقت و مُسکّن شبیه است که البته پس از مدتی به سرنوشت افزایش بنزینی آبان ۹۸ منجر خواهد شد.
دولت یا حاکمیت پیش از نظرداشت به چنین برنامههای خلقالساعهای ابتدا باید ارزش برباد رفتهی پول ملی را بدان بازگردانند، روندِ صادرات را تسهیل کنند، به افزایش سرانه درآمد ناخالصِ ملی کمک کنند و نظامِ حکمرانی را به روی ریل آورده و شایستهگزینی را سرلوحه خود سازند.
ذیل دو دهه تحریمهای طاقتفرسا که سبب کاهش ارزشِ پولِ ملی شده و سرمایههای ملت آبرفته و خانوارهای ایرانی را دچار تکانههای شدید کرده، اینکه فقط قیمت کم بنزین را که آنهم ناشی از تورم و بیاعتباری پول ملی است ببینیم، بزرگترین اجحاف به مردم است.
وگرنه باید دید چرا با افزایش ۳۰۰درصدی حاملهای انرژی در سال ۹۸، بارِ دیگر آن قیمتها به چشم حاکمیت کم میآید و شب و روز فکر او را به خود مشغول کرده و خوابش را آشفته ساخته تا مسعود پزشکیانی بخواهد از طرف او، ما بختبرگشتگان را قانع کند!!
.
