شعر و ادبیات

آخرین بارکه اورا دیدم پس ازشهادت سرداربزرگ خلق موسی خیابانی ویاران دلاورش بود. بغلم کرد وهای های گریست… لحظاتی بعد

نیمه شب بود. درِ سلول کناری‌ام باز شد. پچ پچ میکردند. خودم را کنار در کشیدم تا صداها را بهتر

این جا کسی است پنهان همچون خیال در دل اما فروغ رویش ارکان من گرفته به یاد همه آنهأیی که

جرقهٔ پروژهٔ از میان برداشتن زندانیان سیاسی در سالهای ۶۵-۶۴‌ در ذهن رژیم آدمخوار آخوندی زده شد. رژیم ولایت فقیه

باز نشر تقدیم به : شهیدان راه آزادی صدیقه مجاوری و ندا حسنی و دیگر افروختگان مانای مقاومت ایران چون

همزمان با سالمرگ خمینی دجال، رسانه‌های حکومتی اذعان می‌کنند که در جریان نمایش انتخابات، جوشش خون شهیدان قتل‌عام ۶۷، نه

این نوشته را قبل از هر کس به « رفیق مهدی سامع» تقدیم میکنم. چرا که ادامه ى راه یاران