تداوم کارزار «سهشنبههای نه به اعدام»
در یکصد و چهلوهفتمین هفته کارزار «سهشنبههای نه به اعدام»، زندانیان در ۶۷ زندان سراسر کشور، روز سهشنبه ۲۶ آبانماه ۱۴۰۵، با اعتصاب غذا بار دیگر اعتراض خود را به صدور و اجرای احکام اعدام و سلب حق بنیادین حیات اعلام کردند. این حرکت اعتراضی مستمر در شرایطی ادامه دارد که زندانیان شرکتکننده طی هفتههای گذشته با فشارهای امنیتی، تهدید، محدودیت در تماس و ارتباط با خارج از زندان و اقدامات تنبیهی مواجه بودهاند؛ فشارهایی که هدفی جز فرسودهکردن اراده زندانیان و خاموشکردن صدای اعتراض آنان ندارد.با این همه، زندانیان شرکتکننده در این کارزار همچنان بر ادامه مسیر خود ایستادهاند و هر هفته با اعتصاب غذا، مخالفت صریح خود را با مجازات اعدام و دفاع از حق بنیادین حیات به نمایش میگذارند. تداوم این اعتراض طی ۱۴۷ هفته متوالی و گسترش دامنه مشارکت آن به ۶۷ زندان، بیانگر پایداری، عمق و گستردگی یک حرکت اعتراضی سازمانیافته علیه صدور و اجرای احکام اعدام است.
تداوم کارزار «سهشنبههای نه به اعدام»؛ ایستادگی ۱۴۷ هفتهای زندانیان در برابر مجازات مرگ
این کارزار طی نزدیک به سه سال، در برابر تهدید، فشارهای امنیتی، محدودیتهای ارتباطی و اقدامات تنبیهی علیه زندانیان متوقف نشده است. استمرار آن نشان میدهد که سیاست سرکوب و اعدام، حتی در پشت دیوارهای زندان نیز با مقاومت روبهروست و صدای اعتراض به سلب حق حیات همچنان شنیده میشود.
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» اکنون به نمادی از ایستادگی زندانیان در برابر مجازات مرگ، دفاع از حق حیات و مقاومت در برابر سیاست سرکوب تبدیل شده است؛ حرکتی که هر هفته با اعتصاب غذا، مطالبه توقف احکام اعدام و پایاندادن به اجرای این مجازات را تکرار میکند.گرامیداشت قیام آبان ۹۸
در هفتمین سالگرد آبان ۹۸، یاد جانباختگان و آسیبدیدگان آن قیام همچنان زنده است؛ مردمی که برای آزادی، برابری و زندگی شرافتمندانه به خیابان آمدند و با سرکوبی خونین روبهرو شدند. یاد آنان، خاطرهای تاریخی و تعهدی برای ادامه راه آزادیخواهی و دادخواهی است. در بیانیه یکصد و چهلوهفتمین هفته کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در این رابطه آمده است:
«در هفتمین سالگرد اعتراضات آبان ۹۸، که طی آن خون هزاران معترض بیسلاح توسط مستبدان حاکم بر زمین ریخته شد و ده هزار شهروند معترض زندانی شدند، یاد جانباختگان و آسیبدیدگان را گرامی میداریم و به روان پاک ۱۵۰۰ جانباخته سرفراز آن درود میفرستیم؛ آنان که شجاعانه پا به میدان مبارزه برای برابری، آزادی و زندگی شرافتمندانه گذاشتند و حاکمیت با شلیک به آنان، آبان خونین را رقم زد. با آنان همپیمان میشویم که راهشان را تا تحقق آرمانهایشان ادامه دهیم و چون سالهای گذشته که در زندانها شعار دادیم، فریاد میزنیم: آبان ادامه دارد؛ در هر کوی و برزن و در سراسر ایران.
آبان ادامه دارد،
حتی اگر شب و روز بر ما گلوله بارد»
صدور و اجرا احکام علیه بازداشتشدگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۴
صدور و اجرای احکام اعدام علیه معترضان، یکی از ابزارهای اصلی سرکوب و ایجاد هراس در جامعه بوده است؛ احکامی که نام برخی قضات و مسئولان قضایی را با پروندههای سنگین نقض حقوق بشر گره زده است. در بیانیه یکصد و چهلوهفتمین هفته کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در این رابطه آمده است:
« ما لازم میدانیم به احکام اعدام صادرشده توسط قاضی مرگ، «صلواتی»، برای بسیاری از هموطنانمان در این سالها، بهویژه برای معترضان آبان ۱۳۹۸، اشاره کنیم؛ احکامی که اجرای آنها برای چند تن از معترضان، با همت جمعی و فریاد میلیونی شما هموطنان، در نهایت متوقف شد. البته این قاضی دشمن حقوق بشر به کار خود در دستگاه قضایی ادامه داد.
کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» به امثال این قضات دشمن حقوق بشر هشدار میدهد که روز داوری درباره عملکرد آنها دور نیست و در آن روز، بهانهای برای شانه خالی کردن از مسئولیت خود نخواهند داشت.
در هفتهای که گذشت، حکم اعدام پیمان فرحآور در اجرای احکام زندان لاکان رشت به وی ابلاغ شد که خطر اجرای آن بسیار زیاد است. همچنین استبداد حاکم برای دو زندانی سیاسی و از بازداشتشدگان قیام دیماه ۱۴۰۴، محمدمهدی پارسا در اهواز و امید جانمی در زرینشهر اصفهان، حکم اعدام صادر کرد؛ اقدامی در استمرار سرکوب و کشتار معترضان با هدف ایجاد رعب و وحشت در جامعه.
از ابتدای سال ۱۴۰۵ تاکنون، بیش از ۶۰۷ زندانی، از جمله ۲۱ زن زندانی اعدام شدهاند؛ آماری هولناک که ابعاد گسترده ماشین اعدام و سرکوب را نشان میدهد.»
ادامه خشونت علیه شهروندان و زندانیان
خشونت علیه شهروندان و زندانیان و تداوم صدور و اجرای احکام اعدام، در کنار سرکوب اعتراضات، ابعاد نگرانکنندهای از وضعیت حقوق بشر در ایران را آشکار میکند. در مقابل، پیوستن زندانیان و گروههای مختلف اجتماعی به کارزار مخالفت با اعدام، نشاندهنده شکلگیری همبستگی گستردهای برای دفاع از حق حیات و مقابله با این مجازات است. در ادامه، مواضع و فراخوان کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» درباره این رویدادها و گسترش این حرکتهای اعتراضی را میخوانیم.
«در جنایتی دیگر، پیمان صالحی، شهروند کُرد اهل بوکان و برنامهنویس ساکن تهران، در ۱۸ آبان توسط اداره اطلاعات تهران بازداشت شد و دو روز بعد، پیکر بیجان او با آثار ضرب و جرح و شکنجه تحویل خانوادهاش گردید. این میزان از خشونت حکومتی، بار دیگر ضرورت پاسخگویی و پایان دادن به سرکوب، خشونت و قتلهای خودسرانه علیه شهروندان را یادآوری میکند.»
گسترش حمایت از کارزار «سهشنبههای نه به اعدام»
با گذشت ۱۴۷ هفته از اعتصاب جمعی در زندانها کارزار«سهشنبههای نه به اعدام» شاهد گسترش در زندانها و سطح جامعه میباشد در بیانیه این هفته با اشاره به این گسترش آمده است:
«با وجود سرکوب و اعدام، ما شاهد مقاومت و همبستگی باشکوه علیه اعدام هستیم. از همین هفته، در زندان نورآباد ممسنی در استان فارس، جمعی از زندانیان به کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» پیوستند.
در اقدامی دیگر، برخی تشکلهای صنفی فرهنگیان و بازنشستگان با صدور بیانیههایی با کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» اعلام همبستگی کردند و صدای نه به اعدام را در جامعه بلندتر کردند. بازنشستگان شریف و مقاوم در شهرهای رشت، شوش، تهران و… نیز صدای نه به اعدام را در خیابان فریاد زدند.
ما از همه اقشار مردم، تشکلهای صنفی، کارگران و فعالان سیاسی و مدنی دعوت میکنیم به این کارزار بپیوندند. امیدواریم هر ایرانی عضوی از این حرکت جمعی علیه اعدام شود.
۶۷ زندان شرکت کننده در کارزار« سهشنبههای نه به اعدام»
۶۷ زندان شرکت کننده در کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» عبارتند از:
« زندان اوین (بندهای زنان و مردان)، زندان قزلحصار (واحدهای ۲، ۳ و ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان فردیس کرج، زندان تهران بزرگ، زندان قرچک، زندان خورین ورامین، زندان چوبیندر قزوین، زندان اهر، زندان اراک، زندان لنگرود قم، زندان خرمآباد، زندان بروجرد، زندان یاسوج، زندان اسدآباد اصفهان، زندان دستگرد اصفهان، زندان شیبان اهواز، زندان سپیدار اهواز (بندهای زنان و مردان)، زندان نظام شیراز، زندان عادلآباد شیراز (بندهای زنان و مردان)، زندان فیروزآباد فارس، زندان دهدشت، زندان زاهدان (بندهای زنان و مردان)، زندان برازجان، زندان رامهرمز، زندان بهبهان، زندان بم، زندان یزد (بندهای زنان و مردان)، زندان کهنوج، زندان طبس، زندان مرکزی بیرجند، زندان مشهد، زندان گرگان، زندان سبزوار، زندان گنبدکاووس، زندان قائمشهر، زندان رشت (بندهای مردان و زنان)، زندان رودسر، زندان حویق تالش، زندان ازبرم لاهیجان، زندان دیزلآباد کرمانشاه، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان خوی، زندان نقده، زندان میاندوآب، زندان مهاباد، زندان بوکان، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان، زندان سنندج، زندان کامیاران، زندان ایلام، زندان کرمان، زندان بروجن، زندان نیشابور، زندان گچساران، زندان نور، زندان ایرانشهر، زندان بندرعباس، زندان ضیابر صومعهسرا، زندان درهشهر ایلام، زندان مشگینشهر و زندان نورآباد ممسنی.»
