مقالات

در سال‌های اخیر، به‌ویژه در بزنگاه‌های بحرانی، بخشی از فضای تحلیل سیاسی ایران به‌جای واکاوی علل عمیق فروپاشی اجتماعی، مسیر

. چندین وقت اینترنت ما را قطع کردند تا بیصدا بکُشند، دفن کنند، تحقیر نمایند و سپس دست به دامان

آن عصا که موسی بر نیل زد و آن را شکافت و یارانش را به سلامت از آن عبور داد،

در تاریخ معاصر ایران، طنز همیشه یکی از پایدارترین ابزارهای بقا بوده است ایرانی‌ها حتی در تاریک‌ترین بزنگاه‌ها—از جنگ و

در تاریخ اندیشه، معدود کسانی هستند که همچون “ولتر”، خنده را به تیغی برنده بدل کردند و قلم را به

اول :چرا تروریستهای اسرائیلی و امریکایی در شب ۱۸ دی چند هزار نفر معترض را قتل عام کردند اما در

صدایی که شنیده نشد! در سال ۱۳۵۳، ۴ سال پیش از انقلاب ۵۷ ، پروژه‌ای بی‌سابقه در ایران کلید خورد:

تصادفی داستانِ ضحاک را می‌خواندم…نه برای سیاست، نه برای امروز، نه حتی با نیتِ مقایسه. فقط یک ورق از شاهنامه،

اسلام، به‌ویژه مذهب شیعه در ایران، به نقطه‌ کور و بی‌ بازگشت خود رسیده است، نقطه‌ای که در آن دیگر