شعر و ادبیات

ای بگرفته از وفا گوشه کران چرا چرا بر من خسته کرده‌ای روی گران چرا چرا بر دل من که

. شعری طنز و زیبا در رابطه با نتیجه سکوت در برابر اجحاف شبی رفتم برای نان سنگکبه نانوایی که

ای یار قمرسیما ای مطرب شکرخا آواز تو جان افزا تا روز مشین از پا سودی همگی سودی، بر جمله

اندر دل ما تویی نگارا غیر تو کلوخ و سنگ خارا هر عاشق شاهدی گزیدست ما جز تو ندیده‌ایم یارا

ابروی تو طاقست که پیوسته هلالستز آنرو که هلال ار نشود بدر محالست بر روی تو خال حبشی هر که

زهی عشق زهی عشق که ما راست خدایا چه نغزست و چه خوبست و چه زیباست خدایا چه گرمیم چه

از سروده‌های زنده‌یاد “خسرو فرشیدوَرد” این بزرگمردِ وطن‌پرست است که پس از سفرهای خارج از کشور، از ذهن او تراوش

خانه‌ام آتش گرفته‌ است، آتشی جانسوزهر طرف می‌سوزد این آتش پرده‌ها و فرش‌ها را، تارشان با پود من به هر سو می‌دوم گریان در

می‌ترسم از نقاب داران از چهره‌پوشان مذهب‌نما… می‌ترسم از جامه‌داران تزویرپوش… می‌ترسم از ریاکاراناز سواران صحنه مکر و تزویر… می‌ترسم از

این که ما کج رفته‌ایم از پایِ ناصافِ شماستمشکلِ ما نیست این درجا زدن، گافِ شماست خطِ فقری را که