شعر و ادبیات

اندر دل ما تویی نگارا غیر تو کلوخ و سنگ خارا هر عاشق شاهدی گزیدست ما جز تو ندیده‌ایم یارا

ابروی تو طاقست که پیوسته هلالستز آنرو که هلال ار نشود بدر محالست بر روی تو خال حبشی هر که

زهی عشق زهی عشق که ما راست خدایا چه نغزست و چه خوبست و چه زیباست خدایا چه گرمیم چه

از سروده‌های زنده‌یاد “خسرو فرشیدوَرد” این بزرگمردِ وطن‌پرست است که پس از سفرهای خارج از کشور، از ذهن او تراوش

خانه‌ام آتش گرفته‌ است، آتشی جانسوزهر طرف می‌سوزد این آتش پرده‌ها و فرش‌ها را، تارشان با پود من به هر سو می‌دوم گریان در

می‌ترسم از نقاب داران از چهره‌پوشان مذهب‌نما… می‌ترسم از جامه‌داران تزویرپوش… می‌ترسم از ریاکاراناز سواران صحنه مکر و تزویر… می‌ترسم از

این که ما کج رفته‌ایم از پایِ ناصافِ شماستمشکلِ ما نیست این درجا زدن، گافِ شماست خطِ فقری را که

ای ساقی جان پر کن آن ساغر پیشین راآن راه زن دل را آن راه بر دین را زان می

. این روزها که برخی از مردم بخاطر رهایی از جور و ظلم حکومت جمهوری‌اسلامی، از حمله اسرائیل حمایت می‌کنند

عارف قزوینی در دیوان خود و در مقدمه‌ای بر این تصنیف، آورده‌است: این تصنیف در دورهٔ دوم مجلس شورای ایران