شعر و ادبیات

دیوان حافظ غزل شماره ۴۱۱ تاب بنفشه می‌دهد طره مشک سای توپرده غنچه می‌درد خنده دلگشای تو ای گل خوش

‍ در ستایش و نکوداشت گردآفریدهای ایران‌شهری و ایران فرهنگی زنی بود برسانِ گُردی سُوارهمیشه به جنگ‌اندرون نامدار، کجا نامِ

دیوان حافظ غزل شماره ۴۰۸ ای آفتاب آینه دار جمال تومشک سیاه مجمره گردان خال تو صحن سرای دیده بشستم

. در شبان غم تنهایی خویشعابد چشم سخنگوی تواممن درین تاریکیمن درین تیره شب جانفرسایزائر ظلمت گیسوی توام گیسوان تو،

. ز اندازه بیرون تشنه‌ام ساقی بیار آن آب رااول مرا سیراب کن وآنگه بده اصحاب را من نیز چشم

یکم اردیبهشتروز بزرگداشتِ شیرین سخن دورانسعدی شیرازی است…این روز را گرامی بداریم… . هزار سختی اگر بر من آید، آسان

. باتمام اشکهایم شرم‌تان باد ای خداوندان قدرت!بس کنید!بس کنید از این همه ظلم و قساوتبس کنید! ای نگهبانان آزادی!نگهداران

دیوان حافظ غزل شماره ۳۹۶ صبح است ساقیا قدحی پرشراب کندور فلک درنگ ندارد شتاب کن زان پیشتر که عالم

هر که شد محرمِ دل در حرمِ یار بِمانْد وان که این کار ندانست در انکار بِمانْد اگر از پرده

دست در حلقهٔ آن زلفِ دوتا نتوان کرد تکیه بر عهدِ تو و بادِ صبا نتوان کرد آن‌چه سعی است،