شعر و ادبیات

عیبِ رندان مَکُن ای زاهدِ پاکیزه‌سرشتکه گناهِ دگران بر تو نخواهند نوشتمن اگر نیکم و گر بد تو برو خود

برو به کارِ خود ای واعظ این چه فریادست : مرا فتاد دل از ره، تو را چه افتادست؟ میان

منزل عشق از جهانی دیگر استمرد عاشق را نشانی دیگر است بر سر بازار سربازان عشقزیر هر داری، جوانی دیگر است عقل

بیا که قصرِ اَمَل سخت سست بنیادست بیار باده که بنیادِ عمر بر بادست غلامِ همتِ آنم که زیرِ چرخِ

. ملتی که تاریخ نخواند محکوم به تکرار آن تاریخ است… بریده‌هایی از داستان پادشاهی یزدگرد و پیش‌بینی امروز ایران،

یا رب سببی ساز که یارم به سلامت بازآید و بِرهانَدَم از بندِ مَلامت خاکِ رهِ آن یارِ سفرکرده بیارید

هرکه شد خام، به ‌صد شعبده خوابش کردند/هر‌که در ‌خواب نشد، خانه خرابش کردند بازی اهل سیاست که فریب‌ست و