شعر و ادبیات

مرغ ِ بیدار ِ دل امروز رَهش آزادی استاز قفس عاصی و پُر شور غمش آزادی است دیرگاهیست در ضمیر

زیـن رَنجِــه ی بـی پــایــانشـوریـده دِلِ ویـــران بـر مَسنــد بـی ایمــانبـر سَـر دَرِ ایـن دیــوانفـریـاد می زننـد پـروازِِ پَـرهای شکستـه

آن دِروُن می‌رفت در اوج فضادید یک عمّامه ای را از قضا تندتر می‌رفت عمّامه از اوداد زد: آهسته‌تر ران

خامنه‌ای در سخنرانی اخیر خود٬ بدون ذکر نام٬ به مسیح علی نژاد اشاره مستقیم کرد. «وقتی شما می‌بینید که عنصر

قلـبِ ❤️ یک ملّـتِ آزادمنـش ریشـه ی آزادیدر رگ و نبضـش تـپـش سرنـوشتفـردا را با جـانِ آنـان نـوشت رو در

دخترانِ رقص آزادیهنـر شادیدر خیابان های ایرانـمپایکـوبی جشن آزادی هـر گلـوله که به آغـوش می گیـردگربـه ی ایـران است که

از هردو دیده اشکم چو سیل بی امان استزین بی عدالتیها ، کندر وطن عیان است بازار ِ کار ِ

دید آن قَهقَهه یجانِ به خاکِ دَم گُور رقصِ مرگسَرزده تا سَرحد نور پرسشی از سَر کُنجکاوی و شُورنابَلد بود

سکوت قتاله ی جان هاستبیان کردن نوشتنشکُفتن از نگاه هاست چه تَن هایی که گفتند یا شِنُفتَنداز آنها رَدی ناپیداست