شعر و ادبیات

گر تو داری عشق آزادی به سرنیست در کارت چرا از آن اثر؟ خیر بنهادی،گرفتی راهِ شرّمینهی بر خود چرا

در گرامیداشت سردار آزادی و اشرف زنان مجاهد و یاران قهرمانشان در حماسۀ نوزده بهمن 60و با درود به شهیدان

به احترام پهلوان مسلم اسکندر فیلابیدر پاسخ به شعری از شعربان خصم پهلوانان دوش خواندم، خائنی از کارگاه شاعرانگفته هَجوِ

« در آستانه ی چیرگیِ خمینی و شکستِ آزادی» دلِ من می خواهدروز و شب گریه کندقِصّه یِ غُصّه یِ

به احترام خلبان جاودانه ی پروازِ پروازها، مجاهد قهرمان، سرهنگ بهزاد معزی تقدیم به شاعر جاودانه، مجاهد کبیر، استاد حمید

به چشمم نشان گرچه از خواب نیستبه جانم تمنّای مهتاب نیست شبم همچو تهمینه آبستن استوِرا کودکی غیر سهراب نیست

نَشیمِ ستمگر دلِ خلق نیستوِرا دوزخی باید از خشمِ خلقبه هرجا گریزد، به فرجامِ کارنمانَد نهان از دل و چَشمِ

دلا از زبانِ حسودان مَرَنجبه سوراخِ مار اندرون، نیست گنجدرختِ دلِ سِفله ی طعنه زننباشد بَرَش پرتغال و تُرَنج شناس

کاش تمام زندگی، بوُد به عاشقانه درکاش سخن میانِ ما، بوُد به “عشق” مختصر کاش برای مبهمی؛ نقشِ خیالِ دَرهمیخانه

این باغ چرا یک‌شبه اینگونه خزان شد؟آن جنگل سرسبز چرا ارّه کشان شد؟ ویرانه چرا گشت خراباتِ پُر از عشقپیمانه