شعر و ادبیات

به بهای چند جُرعه ی آبقطره ی خون چکید در آفتاب مرز ایمان و عَطَشگونه ها بار ز اَشکلَب تَرک

دلم تنگ می شود، نه، دلم می سوزد، اشکم در می آید برای؛نگاهش،خنده اش، جوش و شورِ شیرینش . برای؛سرکشی

برای هرچه که پیش آیدت پریشانیبه برگ خسته ی در دستِ باد میمانی از آنچه بر تو گذشته ست دل

آن بَبو را ببین چه در سر داشتدیگران را چو خود بَبو پنداشت به پناهنده ی سیاسی گفتبشنو از من

نمیداند که آزادی نیم بندشو آن جانی که نیمش را بخشیدشکه دارد یا ندارد ، هر ذره تردیدش چه با

گر تو داری عشق آزادی به سرنیست در کارت چرا از آن اثر؟ خیر بنهادی،گرفتی راهِ شرّمینهی بر خود چرا

در گرامیداشت سردار آزادی و اشرف زنان مجاهد و یاران قهرمانشان در حماسۀ نوزده بهمن 60و با درود به شهیدان

به احترام پهلوان مسلم اسکندر فیلابیدر پاسخ به شعری از شعربان خصم پهلوانان دوش خواندم، خائنی از کارگاه شاعرانگفته هَجوِ

« در آستانه ی چیرگیِ خمینی و شکستِ آزادی» دلِ من می خواهدروز و شب گریه کندقِصّه یِ غُصّه یِ

به احترام خلبان جاودانه ی پروازِ پروازها، مجاهد قهرمان، سرهنگ بهزاد معزی تقدیم به شاعر جاودانه، مجاهد کبیر، استاد حمید