شعر و ادبیات

با تشکر از دوست ارجمندم ، “حسن حبیبی” که در سرودنِ این شعر از ایده ی زیبایش الهام گرفتم! در

برای مقاومت سرفراز ایران و مظلومیت بی بدیلش! برای مریم و مسعود و بی شمار چلیپائی که بر دوش می

صد و اندی ست منم از تو جدا افتاده تو پریشانی و من بی سر و پا افتاده می رسم

غزل زیر متعلق به دو سال پیش است که باز پخش می شود چراغ قیام ستمدیدگان نمی شود خاموش صدای

شعار نیست به شعرم ، صراحتِ دَرد است نمی شود کُنمَش گم به صنعت ایهام! نمی شود که نشانم به

ملوّث نمودی به ناراستی زبان را و خود را فرو کاستی همه مایه ات شد دروغ و فریب شتابیدی از

ـــ 1 ـــ چندان بماندیم که بدیدیم روزگارتان شرمنده شد تموچین و هیتلر از رفتارتان ماکیاول و گوبلز راحت شدند

تقدیم به کانونها و یکانهای شورشی و قیام آفرینان ایران زمین تشت ِ رسواییت ای شیخ ز بام ِ وطن