|
تابلو از وبلاگ بادبان
شکست بی تو دلم ؛ سینه ام
خزانی شد
دکتر ماندانا علی جانی، یارانش و مقاومت را
ترک گفت و به جاودانگی پیوست. این فقدان جبران ناپذیر را به مقاومت ایران،
خانواده و یاران ماندانا تسلیت می گوییم و خود را بویژه با سوسن علی جانی
گرامی ، هم درد می دانیم .
سایت آفتابکاران
به لحظه های پر از درد ناشکیبایی
به رنج های فنا ناپذیر تنهایی
به یک قصیده ، پراز گریه ی شبانه ی من
به دل چگونه بگویم دگر نمی آیی
تو رفتی و گل باغم ، همه خزانی شد
سیاه تر زشب ، این روز زندگانی شد
غمی که بود به چشمم همیشه بیگانه
به سوگ مرگ تو درسینه جاودانی شد
به روز تیره تر از شب مرا رها کردی
به خاک خفتی و پشت مرا دوتا کردی
خموش گشتی و شد زندگانیم خاموش
ببین که بردل من، نازنین چه ها کردی
صدای خوب تو معنای شادمانی بود
نگاه گرم تو دریای مهربانی بود
به خنده های تو ،هردم شکفته می شد گل
بهار دل ، به حضور تو جاودانی بود
تو نور چشم منی، از چه روی پنهانی
بگو چگونه کنم سر ، شبان ظلمانی
مرا به صبر فرا خوانده اند این مردم
قرار و صبر ندارم ، تو نیک می دانی
زمین بدون توسرد و زمان بدون تو سرد
جهان بدون تو سرشار از غم و از درد
چه کینه داشت به دل این سپهر بد کردار
که با من دل خسته این چنین بد کرد
شکست بی تو دلم ، سینه ام خزانی شد
گرفت راه گلو ، گریه ام نهانی شد
زما چگونه گذشتی، بگو کجا رفتی
بگو بگو به من ، این رسم مهربانی شد؟
چگونه شرح دهم قصه ی پریشانی
بسوخت دیده ام از گریه های پنهانی
تو خوب بودی و من قدر تو ندانستم
برفت خوبی و من ماندم و پشیمانی
در آن دمی که برفتی جهان چه تنها شد
هزار چشمه زدل ، سوی دیده ام وا شد
ولی به خنده ی آخر که بر لبت بنشست
دلم بگفت که : او همنشین دریا شد
جمشید پیمان
| 